Μέτρα - σοκ στο Μνημόνιο 4

Χιονοστιβάδα νέων μέτρων προβλέπει το “Μνημόνιο 4”, που παρουσίασε χθες ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, και δημοσιοποίησαν αργότερα τα αρμόδια κοινοτικά όργανα.
Αποκαλύφθηκε πλέον ότι, αν και το Μνημόνιο λήγει το 2013, η Ελλάδα έχει αναλάβει υποχρεώσεις για σκληρά μέτρα τουλάχιστον ώς το 2015, με το περίφημο “μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής”, που φτάνει ώς το 2015. Τα σκληρά μέτρα που ζητούνται ώς τότε κυμαίνονται μεταξύ 25 και 29 δισ. ευρώ, ενώ έχουν ήδη προηγηθεί οι δύο δέσμες μέτρων για το 2010-2011, ύψους 9,3 δισ. ευρώ, που περιορίζουν το έλλειμμα στο 7,4%.
Ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, επισήμανε χθες την “πρόθεση της κυβέρνησης να προχωρήσει αταλάντευτη στην εφαρμογή του προγράμματος”, παρ' ότι το εν λόγω πρόγραμμα υπερβαίνει την εντολή της παρούσας κυβέρνησης. “Μ' αυτό το πρόγραμμα θα πάμε το 2013 στον ελληνικό λαό και εκείνος θα μας κρίνει”, επισήμανε χαρακτηριστικά, αποκλείοντας, παρεμπιπτόντως, το σενάριο των πρόωρων εκλογών.
Από τα όσα είπε χθες ο Γ. Παπακωνσταντίνου, φαίνεται ότι το 2010 έκλεισε με έλλειμμα γύρω στο 9,4% με 9,5%. Πέρυσι ελήφθησαν μέτρα 14,8 δισ. ευρώ για να πέσει το έλλειμμα στα 22 δισ. ευρώ από 36 δισ. το 2009 ή 15,4% του ΑΕΠ.

Μέτρα, κι άλλα μέτρα!
Το 2011 θα απαιτηθούν πρόσθετα μέτρα 1,75 δισ. ευρώ, εκτός των ήδη συμπεφωνημένων μέτρων ύψους 8,159 δισ. ευρώ, εφόσον η ύφεση παραμείνει όπως έχει προϋπολογιστεί, δηλαδή στο 3%. Αν βαθύνει, τότε θα χρειαστεί λήψη πρόσθετων μέτρων.
Τη διετία 2012 -2014, στο πλαίσιο του Μεσοπρόθεσμου Στρατηγικού Δημοσιονομικού Πλαισίου, θα απαιτηθούν μέτρα 8% του ΑΕΠ. Άρα, πρόκειται για μέτρα της τάξης των 18,64 δισ. ευρώ, με αναλογία 2/3 από τις δαπάνες και 1/3 από τα έσοδα. Ο κ. Παπακωνσταντίνου, μάλιστα, έσπευσε να καθησυχάσει χθες ότι οι παρεμβάσεις “θα προέρχονται από διαρθρωτικά μέτρα κι όχι από περαιτέρω περικοπές σε μισθούς και συντάξεις”.
Σαν να μην έφταναν αυτά, το 2015, μετά το Μνημόνιο και το “μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα”, το έλλειμμα θα πρέπει να είναι 1%, πράγμα που θα απαιτήσει περί τα 4,7 δισ. ευρώ νέων μέτρων και το 2015!

Συναντήσεις με κόμματα και υπουργούς!
Ο υπουργός Οικονομικών προανήγγειλε ότι επί του “Μνημονίου” που παρουσίασε, θα ξεκινήσει συνεργασίες με τους υπόλοιπους υπουργούς, ενώ την ερχόμενη εβδομάδα θα συναντηθεί με όσους πολιτικούς αρχηγούς δέχθηκαν την πρόσκλησή του για διάλογο (Γ. Καρατζαφέρης, Ντ. Μπακογιάννη, Φ. Κουβέλης).

Στο στόχαστρο Υγεία, Παιδεία, συντάξεις
Πάντως, από τα όσα είπε ο υπουργός Οικονομικών, προκύπτει ότι θα υπάρξει νέα επίθεση στις συντάξεις, αφού θα εκπονηθούν μελέτες σε όλα τα επικουρικά ασφαλιστικά ταμεία και θα υπάρξουν περικοπές σε όσα είναι “στο κόκκινο”. Προβλέπονται, επίσης, νέες μεταρρυθμίσεις για -περαιτέρω- ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων σε όλους τους κλάδους και ειδικά στις τράπεζες. Στο στόχαστρο αναμένεται να βρεθούν η Υγεία και η Παιδεία, αφού στο υπουργείο Οικονομικών λένε ότι “κοστίζουν πολύ”.
Πάντως, ο Γ. Παπακωνσταντίνου ισχυρίστηκε ότι “δεν μπορούν να συνεχιστούν οι αυξήσεις φόρων που έγιναν το 2010”, ενώ απάντησε θετικά σε ερώτημα για το ενδεχόμενο μετοχοποίησης κρατικών λαχείων.
Συμπερασματικά, σε τίτλους, το Μνημόνιο 4 προβλέπει βασικά “συρρίκνωση του ελλείμματος στο 7,4% του ΑΕΠ από 9,4%”, “ύφεση της τάξης του 3%”, “πληθωρισμό 3% σε ετήσια βάση”, “παρεμβάσεις 8% του ΑΕΠ την περίοδο 2012-2014”, “απελευθέρωση αγοράς ενέργειας”, αλλά και... ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας μέσω “καταγραφής συμμετοχών Δημοσίου και εμπορικά αξιοποιήσιμων ακινήτων”...
Τέλος, αναμένεται... διάλυση των ΔΕΚΟ, με μείωση του μισθολογικού κόστους και των κρατικών επιχορηγήσεων, αλλά και περαιτέρω αύξηση τιμολογίων.

Βραχνάς το χρέος όσο δεν σχεδιάζεται ανάπτυξη

Δύσκολες διαγράφονται οι προοπτικές για την ελληνική οικονομία στην τελευταία έκθεση της Επιτροπής για το Μνημόνιο: τόσο οι άμεσες, η επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί για φέτος, όσο όμως και οι μεσομακροπρόθεσμες, οι δυνατότητες που θα έχουμε τη διετία 2014-15 και τα χρόνια που θα ακολουθήσουν. Ο μεγάλος βραχνάς παραμένει το δημόσιο χρέος. Αλλά τέσσερις εβδομάδες πριν από την αποφασιστική Ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής, ουδείς γνωρίζει αν τελικά θα επιτευχθεί συμφωνία για να αντιμετωπιστεί η κρίση του χρέους, όχι στην Ελλάδα μόνο - σε ολόκληρη την Ευρωζώνη που απειλείται.
Η έκθεση, η οποία συντάχθηκε μετά την τελευταία επίσκεψη της Τρόικας και υπό την καθοδήγηση του γνωστού μας αναπληρωτή γενικού διευθυντή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Σερβάας Ντερόος, καταγράφει τις εξελίξεις οικονομικών μεγεθών και μέτρων πολιτικής έως τώρα, διαπιστώνοντας «πρόοδο» στην εφαρμογή του προγράμματος, αλλά και καθυστερήσεις. Απαιτεί έτσι «πολύ μεγαλύτερη αποφασιστικότητα» από όση επιδείχθηκε το προηγούμενο εξάμηνο.
Για να επιτευχθεί η επιδιωκόμενη για φέτος μείωση του δημοσίου ελλείμματος, η έκθεση εκτιμά ότι θα χρειαστούν πρόσθετα μέτρα, πέρα από όσα προβλέπονται στον προϋπολογισμό και έχουν ήδη ανακοινωθεί, της τάξης του 1,7 δισ. ευρώ. Επιπλέον 8 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ (σημερινά 20 δισ.) θα πρέπει να εξοικονομηθούν την επόμενη τριετία 2012-14, στα πλαίσια ενός μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού προγράμματος. Η κυβέρνηση έχει υιοθετήσει και τους δύο στόχους, όπως επιβεβαίωσε ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, προσκαλώντας και πάλι τα κόμματα σε διάλογο για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Διότι τα δύσκολα μέτρα για να επιτευχθεί η εξοικονόμηση δαπανών και η αύξηση εσόδων που θα ρίξουν το έλλειμμα κάτω από το 3% του ΑΕΠ, δεν έχουν ακόμα σχεδιαστεί. Η έκθεση κάνει λόγο εδώ ξανά για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στις δημόσιες επιχειρήσεις, στην υγεία, τη φορολογία, την απασχόληση στο Δημόσιο, τις επενδύσεις, τις στρατιωτικές δαπάνες.
Μία καλή είδηση είναι η πρόβλεψη ότι μέσα στο δεύτερο εξάμηνο φέτος η ύφεση θα έχει τερματισθεί, το ΑΕΠ θα αρχίσει και πάλι να αυξάνεται. Ενθαρρυντική θεωρούν εδώ οι συντάκτες της έκθεσης την ανοδική πορεία των εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών τους τελευταίους μήνες του 2010. Και εντοπίζουν τους κλάδους που παρουσιάζουν αναπτυξιακή δυναμική: φάρμακα, όπου γίνονται επενδύσεις και χρειάζεται να προσελκυσθούν και άλλες ξένες και να βελτιωθεί το πλαίσιο για την έρευνα, πετρελαιοειδή, μεταφορές, ναυτιλία και εκμετάλλευση της γεωγραφικής θέσης ως «πύλης» προς την Ευρώπη, τουρισμός καλύτερα κατανεμημένος στη διάρκεια του έτους, με συνέργειες με πολιτισμό κ.λπ., τρόφιμα υψηλής ποιότητας, μεταποιημένα και αγροτικά, κ.ά. Εφόσον άλλωστε η εγχώρια ζήτηση αντιπροσωπεύει το 80%, θετικά αναμένουν να συμβάλει στην ανάκαμψη και ο χαμηλός πληθωρισμός που θα πάψει να διαβρώνει τα εγχώρια εισοδήματα όταν θα έχει εξαντληθεί η επίπτωση των αλλεπάλληλων αυξήσεων ΦΠΑ και άλλων εμμέσων φόρων. Όπως υπολογίζουν, χωρίς την επίπτωση των φόρων αυτών ο πληθωρισμός στη χώρα μας θα ήταν μηδενικός το Νοέμβριο, παρά την άνοδο του πετρελαίου και άλλων πρώτων υλών. Σε μέσα επίπεδα τον προβλέπουν έτσι 2,4% φέτος και κάτω από 1% το 2012-13. Πέρα από εξωραϊσμούς πάντως αναμένουν νέα μείωση της απασχόλησης κατά 2,7% φέτος, με την πρόβλεψή τους για την ανεργία στο 14,6% να μοιάζει μάλλον υποτιμημένη.
Στην έκθεση περιγράφονται οι δυσκολίες των τραπεζών παρά την κρατική βοήθεια που έχουν λάβει στα πλαίσια ευρωπαϊκών προγραμμάτων: κατ’ αρχάς λόγω της αρνητικής στάσης των διεθνών επενδυτών μετά την υποβάθμιση των ελληνικών κρατικών ομολόγων σε «σκουπίδια» από τους οίκους αξιολόγησης. Επίσης επειδή αυξήθηκαν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στο 10% - από 7,7% το 2009, οι καταθέσεις υποχώρησαν φέρνοντας το λόγο δανείων/καταθέσεις σε 120%, παρουσιάζουν αρνητική αποδοτικότητα ενεργητικού και ιδίων κεφαλαίων (-0,3% και -3,7% αντίστοιχα το εννεάμηνο).
Ενώ ρητά αρνείται να υπεισέλθει στις εντεινόμενες αναφορές ανά την Ευρώπη γύρω από προτάσεις αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδας - αλλά και άλλων χωρών - με περικοπή (κούρεμα) 30% ή και περισσότερο, η έκθεση δείχνει τις ελληνικές τράπεζες και άλλους εγχώριους φορείς (ασφαλιστικά ταμεία κ.λπ.) να κρατούν ομόλογα του ελληνικού κράτους αξίας 125 δισ. ευρώ περίπου, έναντι 200 δισ. που φέρονται να κρατούν ξένες τράπεζες και άλλοι φορείς στον υπόλοιπο κόσμο. Από την αναλογία προκύπτει καθαρά το πλήγμα που θα υφίστατο η ελληνική οικονομία αν επιβαλλόταν τέτοιο γενικευμένο κούρεμα - το οποίο πολλοί υποστηρίζουν, στη Γερμανία ιδίως, με το επιχείρημα «να πληρώσουν οι τράπεζες που κέρδισαν από την κρίση». Ούτε σχολιάζει προτάσεις επαναγοράς. Μόνο την επιμήκυνση υποστηρίζει, σημειώνοντας ότι δεν έχει οριστικοποιηθεί.

Τεράστιο το ύψος του χρέους
Κεντρικό πρόβλημα παραμένει ωστόσο το ύψος του χρέους. Στο γράφημα που αναδημοσιεύουμε από την έκθεση, παρουσιάζονται τρία ζεύγη σεναρίων με διαφορετικές υποθέσεις για τα επιτόκια και το ρυθμό μεγέθυνσης. Φαίνεται εδώ ότι ακόμα και εφόσον ικανοποιηθούν όλες οι υποδείξεις του μνημονίου, αν δεν επιτευχθεί ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ σαφώς μεγαλύτερος από 2%, είναι αδύνατον να μπει το χρέος σε καθοδική πορεία - να αποφευχθεί η καταστροφή μιας χρεοκοπίας.
Αλλά και με ένα μέσο (ονομαστικό) ρυθμό 3,5% και με σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα 5,5% του ΑΕΠ, το χρέος κατά το γράφημα δεν πέφτει παρά πολύ αργά, θα είναι πάνω από 130% του ΑΕΠ και μετά το 2024 με το δυσμενέστερο επιτόκιο, πάνω από 110% με το ευνοϊκότερο.
Εδώ έβγαλε από το καπέλο του ο κ. Ντερόος το λαγό των αποκρατικοποιήσεων των 50 δισ. μέχρι το 2015, που μαγικά στρέφουν την καμπύλη προς τα κάτω: ρίχνουν το χρέος στο 80% του ΑΕΠ, ή πάντως στο 103% με το χειρότερο επιτόκιο.
Μόνο που πρόκειται για υπόθεση επί χάρτου, μάλλον απραγματοποίητη, όπως εξηγήθηκε εν εκτάσει. Αφού κάνουν υποθέσεις, γιατί δεν βάζουν να σχεδιάσουν μια πραγματική πολιτική για την ανάπτυξη της χώρας, με ρυθμούς που θα έριχναν το λόγο χρέους/ΑΕΠ αλλά επίσης θα βελτίωναν την απασχόληση, τα εισοδήματα, τα δημόσια αγαθά μας;

Μαϊτέ Μόλα: Η επανάσταση θα έλθει από τις νέες γυναίκες

Μία από τους αντιπροέδρους του Δικτύου Γυναικών του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, η Ισπανίδα Μαϊτέ Μόλα μετείχε το περασμένο Σαββατοκύριακο στην πολιτική συνάντηση Δικτύου Γυναικών (EL Fem) που διεξήχθη την Αθήνα, (επιλέχθηκε συμβολικά σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό), προκειμένου να συζητηθεί μια νέα οργάνωση για τη λειτουργία του Δικτύου και να αποφασιστεί πρόγραμμα για τα επόμενα χρόνια. "Πρέπει σε ευρωπαϊκό επίπεδο να κάνουμε εκστρατεία με ένα προσχέδιο τεσσάρων, πέντε πιο σημαντικών θεμάτων για τις γυναίκες (προστασία του δημόσιου τομέα, ισότητα στις αμοιβές, κ.ά.), για το 2011 και κατά του trafficking, που με την κρίση έχει αναπτυχθεί πάρα πολύ ακόμη και σε σχέση με το λαθρεμπόριο όπλων. Προωθούμε λοιπόν αυτές τις δύο εκστρατείες".
* Ποιος είναι ο αντίκτυπος, με λίγα λόγια, της σοβούσας κρίσης στις γυναίκες, όπως το συζητάτε και στη συνάντησή σας;
Πιστεύω ότι δεν αρκεί μόνο μια συνάντηση, αλλά θα μπορούσαμε να αφιερώσουμε και ολόκληρο το 2011 για να αναλύσουμε την επίδραση της κρίσης στις γυναίκες. Η κρίση πλήττει πάρα πολύ σοβαρά τους πάντες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά οι συνέπειές της στις γυναίκες είναι εξαιρετικά βάρβαρες γιατί εμείς είμαστε εκείνες που υφιστάμεθα τα περισσότερα υπό κανονικές συνθήκες: έχουμε συνήθως μικρότερους μισθούς, περισσότερα προβλήματα για να πάρουμε τη σύνταξή μας, αντιμετωπίζουμε μεγαλύτερη ανεργία… Έτσι λοιπόν μια κρίση που επιφέρει στους λαούς μεγαλύτερη ανεργία, περισσότερη φτώχεια, πιο εύθραυστες εργασιακές σχέσεις, πλήττει ακόμη περισσότερο τις γυναίκες, γι' αυτό και πρέπει να αφιερώσουμε κι άλλες ημερίδες στο θέμα.

* Πιο συγκεκριμένα, ποια τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν ή που επιδεινώθηκαν για τις γυναίκες από την κρίση αυτή;
Επιδεινώθηκαν τα προβλήματα με την ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών, σε ό,τι αφορά την υγεία, την εκπαίδευση - γιατί κυρίως οι γυναίκες έχουν την ευθύνη παιδιών. Επιπλέον επιδεινώνεται η ανεργία, γιατί τώρα μας κατηγορούν ότι κλέβουμε δουλειές από τους άνδρες! Αυτό το θέμα είναι φοβερό για εμάς τις γυναίκες, με την έννοια ότι ορισμένοι μας καλούν να γυρίσουμε στα σπίτια μας! Η κατάσταση αυτή έχει σοβαρή επίδραση στον αγώνα για την ισότητα - αν οι άνδρες μας αντιμετωπίζουν ως εχθρούς, αυτό είναι τρομακτικό. Τρίτον, σε ό,τι αφορά τις συντάξεις, επιτρέψτε μου να πάρω το παράδειγμα της Ισπανίας: μέχρι τώρα για τη σύνταξή μας έπρεπε να πληρώνουμε εισφορές κατά τα τελευταία 15 χρόνια της επαγγελματικής μας ζωής. Σήμερα, τα χρόνια αυτά θα πρέπει να υπερβαίνουν τα 20 συνεχόμενα. Ως τώρα μόλις το 23% των εργαζομένων γυναικών απολαμβάνει τις ίδιες συνθήκες με τους άνδρες για τις συντάξεις, αν αυξηθεί ο αριθμός των ετών εισφοράς, αυτό θα είναι καταστροφικό! Επιπλέον, ως τώρα στην Ισπανία η μικρότερη σύνταξη ανερχόταν στα 400 ευρώ, και το 70% των γυναικών λαμβάνει αυτή τη σύνταξη γιατί δεν συμπληρώνουν τα 15 χρόνια.

* Παρόλα αυτά όμως, παρόλη αυτή την καταστροφική κατάσταση, δεν βλέπουμε γυναίκες να διαδηλώνουν ούτε στην Ισπανία, ούτε στην Ελλάδα ή αλλού. Γιατί;
Αυτό είναι ένα εξαιρετικά σύνθετο θέμα. Καταρχήν να επισημάνω ότι άνδρες και γυναίκες ζούμε σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία - γιατί κι εμείς οι γυναίκες έχουμε εσωτερικεύσει ανδροκρατικές αντιλήψεις. Το κύριο πρόβλημα λοιπόν είναι ότι αυτού του είδους η ανδροκρατία δεν αφορά τους άνδρες αλλά και το σύνολο της κοινωνίας. Εμείς λοιπόν οι γυναίκες αναρωτιόμαστε γιατί πρέπει να αγωνιστούμε για να προστατεύσουμε τη δική μας δουλειά όταν όλα πάνε πολύ άσχημα. Όμως αυτή η ανάλυση είναι λάθος γιατί ξεκινά από μια ανύπαρκτη ισότητα. Είναι πολύ δύσκολο εμείς οι γυναίκες να αγωνιστούμε αν δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι δεν βρισκόμαστε στις ίδιες συνθήκες με τους άνδρες. Υπάρχουν γυναίκες που δεν γνωρίζουν ότι στην Ε.Ε. οι γυναίκες κερδίζουμε 30% λιγότερο από ό,τι οι άνδρες! Πρόκειται όμως για πρόβλημα ανδρών και γυναικών.

* Τι μπορούν να κάνουν τα αριστερά κόμματα
Πρέπει να προσπαθήσουμε τα κόμματα της αριστεράς κυρίως να υιοθετήσουν τέτοιου είδους δημόσιο λόγο ενώπιον της κοινωνίας. Σήμερα τα αριστερά κόμματα δεν το πράττουν γιατί είμαστε ανδροκρατούμενα κόμματα, γιατί και η αριστερά βρίσκεται μέσα στην ανδροκρατούμενη κοινωνία, που είναι πατριαρχική και αυτό το χαρακτηριστικό τη διαπερνά οριζόντια. Δεν μπορούμε λοιπόν να προσάπτουμε στις γυναίκες ότι δεν αγωνίζονται ειδικά για την προστασία των δικαιωμάτων τους - οι άνδρες και οι γυναίκες πρέπει να βγουν στους δρόμους για να διεκδικήσουν την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών. Όχι δηλαδή διαδηλώσεις γυναικών αλλά διαδηλώσεις ανδρών και γυναικών για τα δικαιώματα των γυναικών... Το πρόβλημα μου σήμερα είναι ότι αν τα αριστερά κόμματα που διευθύνονται κυρίως από άνδρες, δεν δώσουν έμφαση στο θέμα των γυναικών, θα κάνουν μεγάλο λάθος. Και ξέρετε, η επανάσταση θα έλθει από τους πιο αδύναμους, από τους νέους και από τις γυναίκες, και κυρίως από τις νέες γυναίκες! Τα αριστερά κόμματα και τα συνδικάτα πρέπει λοιπόν να δείξουν στην κοινωνία ότι μέσα από τα προβλήματα της κρίσης, κ.ά., υφίσταται κι ένα ιδιαίτερο: εκείνο των γυναικών. Όταν η Αριστερά αποδεχθεί ότι η ισότητα συνιστά βασικό αγώνα και ότι πρέπει να διαπερνά όλες τις πολιτικές, τότε άνδρες και γυναίκες θα δώσουν αυτή τη μάχη πιο ευσυνείδητα. Διαφορετικά, οι γυναίκες είναι αδύνατο να κατέβουν στους δρόμους. Με άλλα λόγια, αν η αριστερά δεν σηκώσει το λάβαρο της ισότητας των γυναικών, όπως κάνει με την οικολογία ή τα ανθρώπινα δικαιώματα, τότε είναι αδύνατον να κερδίσει μεγάλα κοινωνικά στρώματα... Γιατί για τη δεξιά το θέμα των γυναικών δεν έχει σημασία.

* Πάντως η αριστερά κάνει συνήθως ορθές διαπιστώσεις αλλά το πρόβλημα είναι στις προτάσεις. Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς έχει προτάσεις για την κατάσταση των γυναικών, πρώτων θυμάτων της κρίσης;
Βρισκόμαστε στοΝ δρόμο αυτό. Αν σας έλεγα ότι σήμερα έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις για τις γυναίκες και την κρίση, δεν θα έλεγα την αλήθεια. Αλλά σήμερα λέμε γενικότητες και για τους νέους ή για τους μετανάστες. Είμαστε κατά του τείχους στον Έβρο αλλά ειδικότερα, δεν έχουμε ακόμη προτάσεις. Είμαστε όμως ένα πολύ νέο κόμμα. Έχει έλθει λοιπόν η στιγμή να περάσουμε από τις γενικές στις εξειδικευμένες προτάσεις. Αν στα επόμενα 2, 3 χρόνια δεν τα έχουμε καταφέρει, τότε θα τεθεί θέμα επιβίωσης του ΚΕΑ, γιατί δεν θα έχει καταφέρει να ανταποκριθεί στις πραγματικές ανάγκες του κόσμου. Σε αυτή τη φάση βρισκόμαστε. Αυτό το σαββατοκύριακο, για παράδειγμα, εργαστήκαμε προς την κατεύθυνση αυτή, π.χ. η συντρόφισσα από το ΚΚ Ισπανίας κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις.

* Αναφερθήκατε στην ευρωπαϊκή πτυχή των γυναικείων θεμάτων. Είναι ευκολότερη ή δυσκολότερη η δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο; Ή μήπως η δράση σε εθνικό επίπεδο είναι αποτελεσματικότερη;
Κατά τη γνώμη μου πρέπει να δρούμε και στα δύο επίπεδα. Τα εθνικά κόμματα πρέπει να ασχολούνται με τα γυναικεία προβλήματα και να αντιμετωπίζουν τα συγκεκριμένα θέματα και παράλληλα να μεταφέρουν τις εμπειρίες τους στο ΚΕΑ προκειμένου να υπάρχει ξεχωριστή εικόνα των προβλημάτων των γυναικών της κάθε χώρας. Και από το ευρωπαϊκό επίπεδο να περάσουν τα θέματα ξανά στο εθνικό. Πρέπει να υπάρχει μια ανάδραση μεταξύ εθνικού και ευρωπαϊκού επιπέδου.

ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΤΑ!

Του ΤΡΥΦΩΝΑ ΔΑΡΑ
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΑΒΛΕΨΙΑ Ή ΣΚΟΠΙΜΗ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ;  

Στον αέρα κινδυνεύουν να τιναχτούν τα κοινωνικά προγράμματα της τοπικής αυτοδιοίκησης όπως το «Βοήθεια στο σπίτι» αλλά και μόνιμες κοινωνικές και προνοιακές δομές, όπως οι παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί, τα ΚΑΠΗ κ.λπ.
Αιτία αυτή τη φορά δεν είναι το σχεδόν διαχρονικό πρόβλημα της έλλειψης χρηματοδότησης, αφού π.χ. για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι» και το πρόγραμμα «Μονάδες κοινωνικής μέριμνας» που κινδυνεύουν περισσότερο, εξασφαλίστηκε και για το 2011 τουλάχιστον η κοινοτική χρηματοδότηση με αποτέλεσμα να σωθούν (έστω πρόσκαιρα) οι 4.500 θέσεις εργασίας στις 1.050 σχετικές δομές (που θα γίνουν βέβαια πολύ λιγότερες με τον "Καλλικράτη" λόγω συγχωνεύσεων) και να συνεχίσουν να εξυπηρετούνται οι 80.000 ηλικιωμένοι, ΑμεΑ κ.λπ. που ωφελούνται.
Το πρόβλημα το δημιουργεί ο ίδιος ο "Καλλικράτης" και αν δεν υπάρξει άμεση νομοθετική ρύθμιση τότε η αυτοδιοίκηση, οι εργαζόμενοι και οι εξυπηρετούμενοι πολίτες θα βρεθούν μπροστά σε σοβαρό αδιέξοδο.

Πώς έχει η υπόθεση: Σύμφωνα με τον "Καλλικράτη" κάθε δήμος μπορεί να διαθέτει -κατά βάση- μόνο ένα ΝΠΔΔ και μια κοινωφελή δημοτική επιχείρηση (ή δυο ΝΠΔΔ αν δεν έχει κοινωφελή επιχείρηση). Το ΝΠΔΔ του δήμου και η δημοτική επιχείρηση όμως δεν μπορούν να έχουν κοινούς τομείς δραστηριοτήτων και αρμοδιοτήτων. Δηλαδή δεν μπορούν και οι δυο φορείς ταυτόχρονα να ασκούν αρμοδιότητες «κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης» όπως προσδιορίζονται στο άρθρο 75 του Δημοτικού-Κοινωνικού Κώδικα και το άρθρο 94 του "Καλλικράτη". Αν υπάρχει δηλαδή στον καλλικρατικό δήμο έστω ένα ΚΑΠΗ ή ένας παιδικός σταθμός που λειτουργούν ως ΝΠΔΔ (κι αυτό συμβαίνει σχεδόν πάντα γιατί όταν οι πρώην κρατικοί παιδικοί σταθμοί μεταφέρθηκαν στους δήμους, έπρεπε οπωσδήποτε να έχουν τη μορφή ιδιαίτερου ΝΠΔΔ και όχι ας πούμε δημοτικής υπηρεσίας) τότε κανένα από τα κοινωνικά και προνοιακά προγράμματα («Βοήθεια στο σπίτι», παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί, κέντρα ημερήσιας φροντίδας ηλικιωμένων-ΚΗΦΗ, κέντρα διημέρευσης-ημερήσιας φροντίδας ΑμεΑ κ.λπ.) δεν μπορεί πλέον να υλοποιείται από την κοινωφελή επιχείρηση του δήμου, αφού ανήκουν στην ίδια κατηγορία αρμοδιοτήτων! Εξαιρούνται μόνο τα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών-ΚΔΑΠ που θεωρείται εκπαιδευτική και όχι κοινωνική δραστηριότητα.
Το πρόβλημα δεν λύνεται ούτε με μεταφορά προγραμμάτων από το ΝΠΔΔ στην επιχείρηση ή το αντίστροφο ώστε να συγκεντρωθούν σε έναν φορέα οι αρμοδιότητες. Κι αυτό γιατί ο "Καλλικράτης" προβλέπει μεταφορά προγραμμάτων (όπως και προσωπικού κ.λπ.) μόνο από τα συγχωνευόμενα ΝΠΔΔ στο ένα και ενιαίο ΝΠΔΔ του νέου δήμου και αντίστοιχα από τις συγχωνευόμενες επιχειρήσεις στη μια και ενιαία επιχείρηση του νέου δήμου και όχι από ΝΠΔΔ σε επιχειρήσεις και το αντίστροφο. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι οι κοινωφελείς επιχειρήσεις δεν θα μπορούν να έχουν στους σκοπούς τους πια σχετικές δραστηριότητες και χάνουν μάλιστα όλα τα προγράμματα χρηματοδότησης στα οποία έχουν ενταχθεί με την απόφαση συγχώνευσης!
Σοβαρό πρόβλημα θα έχουν και οι εργαζόμενοι στις δομές και τα προγράμματα αυτά. Κι αυτό γιατί μεταφορά προσωπικού προβλέπεται μόνο για τις περιπτώσεις των εργαζομένων στις επιχειρήσεις που έχουν σύμβαση αορίστου χρόνου και επιπλέον η διάταξη αυτή αφορά μόνο επιχειρήσεις που συγχωνεύονται (παρ 4 άρθρο 109 ν. 3852/10). Δηλαδή οι εργαζόμενοι στα προγράμματα αυτά με σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου απολύονται σε κάθε περίπτωση και επίσης όλοι οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις των δήμων που διαθέτουν μόνο μία κοινωφελή επιχείρηση (δηλ. δεν θα υπάρχει συγχώνευση) θα έχουν την ίδια μοίρα, είτε είναι αορίστου είτε είναι ορισμένου χρόνου!
Τα προβλήματα όμως δεν τελειώνουν εδώ. Γιατί υπάρχουν δομές και προγράμματα που αν υλοποιούνται μέσω ΝΠΔΔ και όχι από δημοτική επιχείρηση δεν μπορούν να χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ!
Το πρόβλημα είναι τόσο σοβαρό και αφορά το σύνολο σχεδόν των δήμων, που έμπειροι αυτοδιοικητικοί εκφράζουν την απορία τους για τη νομοθετική αυτή αβλεψία. Εκτός βέβαια αν, όπως τουλάχιστον ορισμένοι από αυτούς υποψιάζονται, δεν πρόκειται για αβλεψία αλλά για ηθελημένη παράλειψη που υποκρύπτει πρόθεση περικοπής ή και εγκατάλειψης της χρηματοδότησης των κοινωνικών προγραμμάτων.
Αν οι υποψίες αυτές δεν έχουν βάση πάντως, η μόνη λύση είναι η άμεση νομοθετική παρέμβαση της Πολιτείας για την άρση αυτού του αδιεξόδου και την απρόσκοπτη εκτέλεση των κοινωνικών προγραμμάτων των ΟΤΑ.

ΠΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ

του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ 
Το σχήμα του Παπανδρέου, όπως προέκυψε και από την ομιλία του στο τελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο, είναι απλό: Από τη μια οι βολεμένοι, τα κατεστημένα, τα παρασιτικά συμφέροντα, που διαθέτουν την επικουρία των πολιτικών δυνάμεων της συντήρησης -μια ετερόκλητη συμμαχία εκείνων που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτε στη χώρα. Από την άλλη οι κοινωνικές δυνάμεις που στηρίζουν ό,τι ο ίδιος ονομάζει μεταρρυθμίσεις και φυσικά οι αντίστοιχες πολιτικές δυνάμεις -της προόδου παρακαλώ. Με πρώτο, αν και όχι μόνο -μην έχουμε και καμιά παρεξήγηση από το ΛΑΟΣ της προόδου- το δικό του ΠΑΣΟΚ.

Έτσι η αντίθεση πρόοδος - συντήρηση συσκευάζεται ωραία - ωραία και όλοι οι καλοί χωράνε. Όπως και όλοι οι κακοί εξάλλου. Ο απεργός ας πούμε οδηγός λεωφορείου, μιας και το θέμα είναι επίκαιρο, δεν είναι παρά ένα δείγμα βολεμένου, ενώ ο Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ, που στηρίζει αναφανδόν τις μεταρρυθμίσεις του Παπανδρέου, εκπροσωπεί την πρόοδο. Ο ΣΥΡΙΖΑ μυρίζει με την πολιτική του κατεστημένο και συντήρηση, ενώ ο Μάνος, ο Καρατζαφέρης ή ο Μητσοτάκης ευωδιάζουν πρόοδο και σύγκρουση με τα κατεστημένα. Οι ανυπάκουοι των διοδίων είναι το άκρον άωτον της συντήρησης, ενώ οι μεταρρυθμιστές εργολάβοι το απαύγασμα της προόδου.

Το θέμα δεν σηκώνει καμιά σοβαρή συζήτηση φυσικά, όπως καμιά σοβαρή συζήτηση δεν σηκώνουν όσα κατά καιρούς λέει ο Παπανδρέου για να προσδώσει σοσιαλιστικό βάθος και ηθική υπόσταση στη βαρβαρότητα της πολιτικής του. Άσε που το σχήμα του πρόοδος - συντήρηση είναι σαν χρησιμοποιημένο προφυλακτικό -από τα σκουπίδια της Θάτσερ και του Ρήγκαν το μάζεψε ο δικός μας. Ο οποίος -κάλλιο αργά παρά ποτέ- ανακάλυψε εσχάτως ότι πρόοδος είναι να κόβεις μισθούς και συντάξεις, να καταργείς δικαιώματα, να ξεμπερδεύεις με κατεστημένα συλλογικών συμβάσεων και προστασίας των εργαζομένων και να ακουμπάς με εμπιστοσύνη στο Μνημόνιο και στα fast truck για να πετύχεις την ανάπτυξη.

Κάτι άφησε έξω από το σχήμα του όμως: Τα θύματα της σύγκρουσης συντήρησης-προόδου ποια θα είναι; Διότι στις περιπτώσεις αυτές, πες μου για τα θύματα να σου πως ποιος είσαι. Και μέχρι τώρα μετρούν θύματα οι συνταξιούχοι, οι μισθωτοί, οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίοι. Τα παράσιτα, τα κατεστημένα και οι βολεμένοι απλώς χειροκροτούν με γεμάτες τσέπες όχι μόνο τα έργα, αλλά και τις μπαρούφες του Παπανδρέου...

ΝΤΕΡΜΠΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΟ: ΕΧΕΙ ΚΑΙ Η ΞΕΦΤΙΛΑ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΕΛΑΚΗ
Έχει και η ξεφτίλα τα όριά της. Από χτες φαίνεται ότι πάμε ολοταχώς να τα ξεπεράσουμε και αυτά. Ψάχνεις με το φανάρι ν΄ ακούσεις μια φωνή ψυχραιμίας, σύνεσης και λογικής και δεν βρίσκεις πουθενά.

Κανείς δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων και όλοι με τον τρόπο τους ρίχνουν λάδι στη φωτιά.

Μια κοινωνία που δοκιμάζεται από την οικονομική κρίση εμφανίζεται έτοιμη να επαναστατήσει και υπερασπιστεί το τριακοστό όγδοο του Ολυμπιακού ή την «κλοπή του αιώνα» που έκαναν ο Καλόπουλος και οι βοηθοί του.

Αν υπάρχει κλοπή του αιώνα γίνεται σε βάρος των ανέργων, των συνταξιούχων, των εργαζομένων σ' αυτή τη χώρα. Άρχισε από τον Μάιο του 2010 και συνεχίζεται με αμείωτη ένταση σπρώχνοντας στο περιθώριο εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αυτής της χώρας. Ας φυλάξουμε την οργή μας για αυτή την θλιβερή κατάσταση κι όχι για τα «ιερά και τα όσια» του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού.

Το πιστεύω και το γράφω ότι τα εκατομμύρια των οπαδών του Ολυμπιακού δεν πανηγύρισαν για όσα διεπράχθησαν το βράδυ του Σαββάτου στο «Καραϊσκάκης». Δεν έχουν οπαδική τύφλωση για να μην βλέπουν τα εγκλήματα του Καλόπουλου και των βοηθών του. Δεν ταυτίζονται με τους κάφρους που μπουκάρουν στο γήπεδο και για να δείρουν τους παίκτες του Παναθηναϊκού, ούτε με τις δηλώσεις του προέδρου της ΠΑΕ που μέχρι τώρα δεν έχει καταδικάσει καθαρά και σταράτα τα κατορθώματα των οπαδών της ομάδας του. Ούτε με την συμπεριφορά του απέναντι στον Τζιμπρίλ Σισέ ταυτίζονται.

Από την πλευρά του Παναθηναϊκού όσο φωνάζουν τόσο κινδυνεύουν να χάσουν το δίκιο τους. Δεν πείθουν ότι όσα ζήσαμε στο ντέρμπι συνέβησαν για πρώτη φορά κι ότι στους ίδιους δεν μπορεί να καταλογιστεί τίποτα. Μωρές παρθένες στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν.

Όσοι απευθύνονται στα ταπεινότερα ένστικτα των αφιονισμένων οπαδών σπέρνουν ανέμους και θα θερίσουν θύελλες. Ο οπαδικός Τύπος, αλλά και οι αθλητικοί συντάκτες που λειτουργούν σαν παραρτήματα των ΠΑΕ συμπεριλαμβάνονται στην κατηγορία αυτή.

Ας δείξουν όλοι αυτοσυγκράτηση. Τη βουβή οργή της κοινωνίας για την επίθεση που δέχεται στην καθημερινή ζωή δεν επιτρέπεται να την οδηγήσουμε σε μια τυφλή εκτόνωση στα γήπεδα.
Με λογική και σύνεση θα καταγράφουμε τα γεγονότα, θα στιγματίζουμε τους αρνητικούς πρωταγωνιστές κι αν υπάρχουν φωνές αξιοπρέπειας και στάσεις ευθύνης όπως αυτή του Βαλβέρδε θα τις προλάβουμε. Αλλιώς είναι σαν να κοιτάμε στα ταπεινότερα των ενστίκτων για να αποκτήσουμε αναγνωστικό κοινό και ακροατήριο.

SUDDEUTSCHE ZEITUNG: Η Ε.Ε. ΥΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ! ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΘΕΙ!από το Βήμα on-line

από το Βήμα on-line 

Το ενδιαφέρον, όμως, του άρθρου είναι ότι στηλιτεύει τη γενική υποκρισία για τη δήθεν θετική προοπτική του εφαρμοζόμενου μνημονιακού προγράμματος. Αντίθετα, ο αρθογράφος ισχυρίζεται πειστικότατα ότι «πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι το σχέδιο διάσωσης μπορεί να αποτύχει... και ότι οι υποσχέσεις για αποπληρωμή των δανείων είναι κενές... Επομένως οι ευρωπαίοι πολιτικοί θα πρέπει να δηλώσουν ανοικτά ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας πρέπει να μειωθεί αντί να το μεταθέτουν για το 2013, όταν λήγει η βοήθεια της Ε.Ε.»
Έλα, όμως, που οι ευρωπαίοι κυρίαρχοι κύκλοι δεν δηλώνουν τέτοια πράγματα και υποκρίνονται μαζί με την κυβέρνηση και την τρόικα, παρόλον ότι βλέπουν την τραγική πραγματικότητα.
Η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός, αν δεν αντιδράσουν άμεσα, κινδυνεύουν να δουν το μέλλον τους υποθηκευμένο και την προοπτική τους ερειπωμένη!

Ακολουθεί το άρθρο:

Suddeutsche Zeitung
Η Ευρώπη πρέπει να ζητήσει ανοιχτά τη μείωση του ελληνικού χρέους

Άρθρο του οικονομικού συντάκτη Alexander Hageluken δημοσιεύεται στη σημερινή Suddeutsche Zeitungμε τον τίτλο «Πού είναι οι μεταρρυθμίσεις;» και τον υπότιτλο «Η Ε.Ε. σιωπά όσον αφορά την Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι το σχέδιο διάσωσης μπορεί να αποτύχει».
«Οι πολιτικοί έχουν την τάση να υποβαθμίζουν τα προβλήματα. Την τακτική αυτή ακολουθούν προπάντων οι Ευρωπαίοι πολιτικοί, οι οποίοι συστηματικά εξωραϊζουν καταστάσεις για να μην ενοχλήσουν κανέναν. Για το λόγο αυτό οι κυβερνήσεις της Ευρώπης σιωπούσαν επί σειρά ετών, όταν τα χρέη στραγγάλιζαν σιγά σιγά την Ελλάδα. Το αποτέλεσμα ήταν να χρειαστεί μία διάσωση πολλών δισ. Ευρώ, που θα επιβαρύνει τους φορολογούμενους για πολύ καιρό. Οι εταίροι της Ευρωζώνης θα πρέπει να προσέξουν να μην επαναλάβουν τα ίδια λάθη.
Είναι πια καιρός να ειπωθούν τα πράγματα με το όνομά τους όσον αφορά την Ελλάδα, ζητάει ο συντάκτης. Ευρωπαίοι πολιτικοί δίνουν την εντύπωση ότι η μεγάλη κατάρρευση έχει αποφευχθεί. Παρά το σύνολο της βοήθειας που της έχει χορηγηθεί, τα προβλήματα της χώρας δεν έχουν όμως επιλυθεί. Αντιθέτως, πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι το σχέδιο διάσωσης μπορεί να αποτύχει. Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας θα αγγίξει το ερχόμενο έτος το 160% του ΑΕΠ. Η χώρα δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί από την αγορά κεφαλαίου, όταν αυτή ζητάει διψήφιο επιτόκιο. Το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής της κυβέρνησης δεν επαρκεί και οι Έλληνες διαμαρτύρονται για τις περικοπές που έχουν υποστεί στις αποδοχές τους. Οι υποσχέσεις για αποπληρωμή των δανείων είναι κενές. Μόνο για να αποτρέψει αύξηση των χρεών, η Αθήνα θα πρέπει σε ετήσια βάση να έχει πλεονασματικό προϋπολογισμό της τάξης του 10%. Αυτό δεν το καταφέρνουν ούτε τα κράτη με παράδοση σταθερών οικονομιών.
Ελλοχεύει ο κίνδυνος οι πολιτικοί της Ευρώπης να αποκρύπτουν την πραγματικότητα από τους πολίτες τους μέχρις ότου αυτή δεν θα είναι πλέον υποφερτή και τότε θα αποφασίσουν άμεσα νέα χορήγηση βοήθειας. Με τον τρόπο αυτό θα προκύψει ένας μόνιμος μηχανισμός στήριξης, με τον οποίο τα πλούσια κράτη της Ευρωζώνης θα «διατρέφουν» τους εταίρους που ζουν πέραν των δυνατοτήτων τους. Καμία γερμανική κυβέρνηση δεν πρέπει να το επιτρέψει αυτό. Για το λόγο αυτό πρέπει χωρίς καθυστέρηση να μελετηθεί ο τρόπος διαχείρισης του ελληνικού προβλήματος.
Δημόσιο χρέος της τάξης του 160% θα στραγγαλίσει τη χώρα. Εάν η οικονομία δεν αναπτυχθεί με θαυματουργό τρόπο, αναγκαία θα είναι μία άλλη λύση: Οι ιδιώτες πιστωτές θα πρέπει να παραιτηθούν τμήματος των απαιτήσεών τους. Χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Αργεντινή, τόλμησαν το βήμα αυτό, αλλά πλήρωσαν και το τίμημα: Οι επενδυτές απομακρύνθηκαν για πολλά χρόνια. Προκειμένου να μην υπάρξει αυτή η εξέλιξη στην περίπτωση της Ελλάδας, είναι σκόπιμη η υποστήριξή της από πλευράς εταίρων. Λάθος θα ήταν, ωστόσο, να προστατεύονται πάντα οι επενδυτές και να φορτώνονται όλα στις πλάτες των φορολογουμένων.
Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί θα πρέπει να δηλώσουν επιτέλους ανοιχτά ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας πρέπει να μειωθεί, αντί να το μεταθέτουν για το 2013, όταν λήγει η βοήθεια της Ε.Ε. Άνευ εναλλακτικής είναι και το δεύτερο βήμα: Η ελληνική οικονομία χρειάζεται επειγόντως ριζικές μεταρρυθμίσεις για να αποφευχθεί μία νέα καταστροφή. Η μεγάλη μάζα των ελεύθερων επαγγελματιών πρέπει επιτέλους να πληρώσει φόρους. Η προοπτική των μαύρων κερδών οδήγησε την κοινωνία στην παροχή υπηρεσιών, αντί να επενδύει στις εξαγωγές. Και τρίτον, θα πρέπει να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της χώρας. Ούτε καν η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, που προβλέπεται στο ευρωπαϊκό Δίκαιο, δεν προχωρεί στην Ελλάδα. Το συνδικάτο, που μπλοκάρει τα πάντα, χρηματοδοτείται από την κρατική μονοπωλιακή ΔΕΗ. Όλα αυτά δεν είναι εθνικά θέματα των Ελλήνων. Στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης, όπως προτάθηκε από τη Γερμανίδα Καγκελάριο, θα πρέπει οι Ευρωπαίοι εταίροι να μεριμνήσουν από τώρα, ώστε η Ελλάδα να γίνει ανταγωνιστική».

Αρνήθηκε ο Π. Σόμπολος σε μέλη της Πρωτοβουλίας να παρέμβουν στη συνέλευση της Ε.Σ.Η.Ε.Α.- Προπηλακίστηκαν νέοι δημοσιογράφοι

του αόρατη/ος
Φαίνεται  πως το καταστατικό της Ε.Σ.Η.Ε.Α όχι μόνο δεν χωρά τους νέους -και- επισφαλείς εργαζόμενους, αλλά τους στερεί ακόμη και το δικαίωμα του λόγου… Οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν την περασμένη Δευτέρα στη συνέλευση της ΕΣΗΕΑ αποδεικνύουν την άβυσσο που χωρίζει την Ένωση από τους βαθύτερα πληττόμενους εργαζόμενους στα Μέσα, τους εργαζόμενους που δεν περίμεναν την κρίση για να χάσουν τα στοιχειώδη δικαιώματά τους. Απλά, διότι δεν τα είχαν ποτέ. Ο αγώνας  για ένα σωματείο ανοιχτό, διεκδικητικό, μαχητικό συνεχίζεται με μεγαλύτερο πείσμα.
Πρωτοφανείς σκηνές εκτυλίχθηκαν στην ετήσια τακτική  συνέλευση των δημοσιογράφων:  Σε μια ένδειξη υπέρμετρου “καταστατικού” ζήλου, ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Πάνος  Σόμπολος, απαγόρευσε στους εκπροσώπους  της Πρωτοβουλίας Νέων Δημοσιογράφων να πάρουν για λίγα λεπτά τον λόγο ενώ τραμπούκοι- υπερασπιστές της “νομιμότητας” που επιχείρησε να επιβάλει ο πρόεδρος, δεν δίστασαν να προχωρήσουν σε προπηλακισμούς και ύβρεις κατά των μελών της Πρωτοβουλίας. Μετά την ένταση, τα προσχήματα έσωσε η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της συνέλευσης, που ψήφισε το προφανές, να δοθεί δηλαδή ο λόγος στους νέους συναδέλφους!
Συγκεκριμένα, τη Δευτέρα 10 Μαΐου στην συνέλευση  της Ένωσης, καταθέσαμε στο προεδρείο  ως Πρωτοβουλία Νέων Δημοσιογράφων, αίτημα για ολιγόλεπτη τοποθέτηση- όπως και οι υπόλοιποι συμμετέχοντες στη συνέλευση. Όταν, ύστερα από τους δεκάδες χαιρετισμούς, ξεκίνησε η διαδικασία των ομιλιών από τους δημοσιογράφους, πήγαμε στον πρόεδρο της Ένωσης και συντονιστή της συνέλευσης, Π. Σόμπολο για να επιβεβαιώσουμε ότι το αίτημά μας έχει γίνει δεκτό. Τότε λοιπόν, ο Πάνος Σόμπολος, προσπάθησε να μας διώξει, λέγοντας ότι το καταστατικό επιτρέπει μόνο σε μέλη της Ένωσης να μιλήσουν στη συνέλευση.
Οποία ειρωνεία: η παρέμβασή μας είχε στόχο να ενημερωθούν οι παρευρισκόμενοι  δημοσιογράφοι για την καμπάνια συλλογής υπογραφών της Πρωτοβουλίας ώστε να αλλάξει το καταστατικό της ΕΣΗΕΑ και να χωρά τους εργαζόμενους με μπλοκάκια, τους εργαζόμενους στο διαδίκτυο, τους νέους δημοσιογράφους!
Ζητήσαμε  λοιπόν, να τεθεί το αίτημα στο σώμα που -όπως και σε κάθε συνέλευση- μπορεί να αποφασίσει επί της διαδικασίας. Ο πρόεδρος ύστερα από την επιμονή μας, είπε ότι θα θέσει το αίτημα στο τέλος της διαδικασίας -ύστερα από 3 ώρες δηλαδή κι ενώ, η πλειονότητα του κόσμου- θα έχει αποχωρήσει. Δίπλα του, ο σύμβουλος της παράταξής του, Χρ. Κυρίτσης φώναζε “φύγετε από εδώ”, “τελείωσε η συζήτηση”, “δεν θα μας κάνετε μαθήματα πώς να κάνουμε τη δουλειά μας” κ.α. Όταν ο Μπάμπης Αγρολάμπος, μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης  εκ μέρους της παράταξης “Συσπείρωση Δημοσιογράφων- Δούρειος Τύπος”, ζήτησε να ενημερώσει το σώμα για την πρωτοφανή απόφαση να μην επιτραπεί η παρέμβασή μας, ο πρόεδρος του απαγόρευσε να μιλήσει, καθώς είχε ήδη τοποθετηθεί νωρίτερα! Η κατάσταση ξέφυγε εκτός ελέγχου, όταν ο επόμενος ομιλητής – ο Γιάννης Ελαφρός από το σχήμα Ανατροπή – παραχώρησε τη θέση του στον εκπρόσωπο της Πρωτοβουλίας. Η ανήκουστη αυτή πράξη ξεσήκωσε τα δημοκρατικά αντανακλαστικά των υπερασπιστών της ελευθεροτυπίας…
“Δεν επιτρέπεται αυτό, όποιος περνά απ’ έξω θα αρπάζει το μικρόφωνο και θα μιλάει” αναφωνούσε ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, αποκαλώντας επί της ουσίας “περαστικούς” τους νέους δημοσιογράφους  από την συνέλευση των δημοσιογράφων!
Μαινόμενοι  υπερασπιστές του καταστατικού(!), έσπρωχναν, έβριζαν και τραμπούκιζαν τα μέλη της Πρωτοβουλίας και όσους δημοσιογράφους υπεράσπιζαν το αίτημά μας. Εκτυλίχθηκαν σκηνές απείρου κάλλους, ενδεικτικές της κατάντιας στην οποία έχει περιέλθει ο κλάδος…
Μετά  την υποστήριξη του αιτήματός  μας από πολλούς συναδέλφους, από τα μέλη της Ανατροπής , της Αριστερής Οχθης και της “Συσπείρωση Δημοσιογράφων- Δούρειος Τύπος”, οι αιρετοί της οποίας στο Δ.Σ. δεν επέτρεψαν τη συνέχιση της διαδικασίας εάν δεν δοθεί ο λόγος στους νέους συναδέλφους, πραγματοποιήθηκε ψηφοφορία στη συνέλευση και δόθηκε ο λόγος για 3λεπτη παρέμβαση, στην οποία αναφερθήκαμε στα προβλήματα του κλάδου και την ανάγκη αλλαγής του καταστατικού.

Εν  κατακλείδι

Η ξεφτίλα  θα είχε πλάκα, αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνη, ιδιαίτερα στις συνθήκες κρίσης που βιώνουν οι εργαζόμενοι. Ο εκφυλισμός και η παρακμή του συνδικαλιστικού κινήματος είναι βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης και των εργοδοτών, ανοίγουν το δρόμο για την εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων. Οι εγκάθετοί τους στα σωματεία θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους.

• Συνεχίζουμε  τον αγώνα μας για ένα σωματείο  ανοιχτό στους εργαζόμενους και  όχι στους πολλαπλοθεσίτες, εκπροσώπους  γραφείων Τύπου, εργαζομενο- διευθυντές- εργοδότες και λοιπούς παπαγάλους.
• Στις  πρωτόγνωρες συνθήκες που βιώνουν  οι εργαζόμενοι, το συνδικαλιστικό  κίνημα οφείλει συσπειρωμένο  να δώσει αγωνιστικές απαντήσεις.
Ραντεβού  στους εργασιακούς χώρους. Ραντεβού  στο δρόμο.

Δεν πείθει η κυβερνητική εκδοχή εξυγίανσης των συγκοινωνιών

Ας εξετάσουμε ποια είναι η πραγματική κυβερνητική εξυγίανση των αστικών συγκοινωνιών στην Αττική. Αύξηση των εισιτηρίων κατά 40%, που έρχεται να προστεθεί στην αύξηση των εισιτηρίων κατά 100% που έκανε τους τελευταίους μήνες της θητείας της η Νέα Δημοκρατία. Νέα μείωση μισθών για τους εργαζόμενους στις αστικές συγκοινωνίες της τάξης του 30%, που θα έρθει να προστεθεί στη μείωση που έχουν ήδη αυτοί υποστεί με τρεις διαδοχικούς νόμους του ΠΑΣΟΚ, κατά 30% με 40%. Κατάργηση όλων των συλλογικών συμβάσεων με ένα άρθρο νόμου. Δραστική συρρίκνωση της επιδότησης των αστικών συγκοινωνιών, που θα είναι το πολύ 40% του συνολικού τζίρου, όταν σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες η επιδότηση είναι από 50% έως 75%.
Τέλος, μια εμπρηστική τροπολογία που στέλνει φυλακή όσους δεν πληρώνουν το 1,40 ευρώ στις αστικές συγκοινωνίες ή όσους δεν πληρώνουν τα 2 - 2,5 ευρώ στα διόδια. Η κυβέρνηση που αφήνει ατιμώρητους αυτούς που έκλεψαν δισεκατομμύρια ευρώ, θωρακισμένους με τη συνταγματική ατιμωρησία. Η κυβέρνηση αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση που έχουν φτιάξει νόμους για τους μεγαλοοφειλέτες του Δημοσίου, που επιτρέπουν π.χ. στον κ. Βοσκόπουλο, να καταδικάζεται σε φυλάκιση, με αναστολή, τρία χρόνια και με 5.500 ευρώ να «καθαρίζει». Η ίδια κυβέρνηση λέει ότι θα στείλει στη φυλακή αυτούς που δεν πληρώνουν γιατί δεν έχουν! Επικίνδυνα πράγματα!
Τι συμβαίνει όμως στην Ευρώπη με τις αστικές συγκοινωνίες;
Πρώτον, οι αστικές συγκοινωνίες και οι υπεραστικές είναι επιδοτούμενες σε ποσοστό πάνω από το 50%. Δεύτερον, στις πρωτεύουσες χρησιμοποιούν τις αστικές συγκοινωνίες το 45%-50% αυτών που μετακινούνται. Στην Αττική είναι κάτω από 30% η χρήση αυτή, που σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλο περιθώριο αύξησης των εσόδων για τις αστικές συγκοινωνίες με μια πολιτική που να πριμοδοτεί όχι την ιδιωτική αυτοκίνηση αλλά τα μαζικά μέσα μεταφοράς. Τρίτον, στις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες υπάρχουν ισχυρά κοινωνικά τιμολόγια -που στην Ελλάδα δεν υπάρχουν- για τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τους νέους, τους υπερήλικες, τους σπουδαστές. Τέταρτον, στις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες -σε πολλές από αυτές- υπάρχουν πρόσθετοι πόροι. Στο Παρίσι το 11% των εσόδων του Οργανισμού που χρηματοδοτεί τις αστικές συγκοινωνίες προέρχεται από πρόστιμα για την παράνομη στάθμευση και ένα 35% των εσόδων προέρχεται από εργοδοτικές εισφορές, γιατί ο νόμος Λοτί, που ισχύει από το 1982, από την περίοδο Μιτεράν -και κανείς δεν έχει τολμήσει να τον ξηλώσει- υποχρεώνει όλες τις επιχειρήσεις που έχουν από εννέα εργαζόμενους και πάνω να εισφέρουν γιατί οι εργαζόμενοι χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, για να πάνε να δουλέψουν σε αυτές τις επιχειρήσεις.
Παριστάνετε τους γαλαντόμους, ότι σβήνετε τα συσσωρευμένα χρέη. Δεν λέτε όμως ότι ο μεγαλύτερος τζαμπατζής και ο μεγαλύτερος μπαταξής είναι το κράτος έναντι των αστικών συγκοινωνιών. Ως κυβερνώντες, ασελγήσατε -και οι Πασοκτζήδες και οι Νεοδημοκράτες- χρόνια στο Σώμα των αστικών συγκοινωνιών με χρόνια κακοδιοίκησης και κακοδιαχείρισης. Τις μετατρέψατε σε κομματικά μαγαζιά. Αλλάζατε διοικήσεις με κομματικά και όχι αξιοκρατικά κριτήρια. Άλλαζε ο υπουργός; Άλλαζε και η διοίκηση. Τις γεμίσατε με ρουσφετολογικές προσλήψεις και το τραμ και το μετρό. Ένα μεγάλο μέρος από τα σκάνδαλα, τα οποία κατά καιρούς βγαίνουν στη δημοσιότητα, αφορά σε αστικές συγκοινωνίες και τις πανάκριβες προμήθειες. Σας λέει κάτι η υπόθεση ΜΑΝ και ΤΡΟΛΕΪ;
Δίπλα σ' αυτό ανεχτήκατε για χρόνια μια τεράστια τρύπα στα έσοδα με την εισιτηριοδιαφυγή με τα πλαστά εισιτήρια. Αν συγκρίνει κανείς αυτά που πουλήθηκαν με αυτά που ακυρώθηκαν στα μηχανήματα, προκύπτουν πέντε εκατομμύρια τον μήνα πλαστά εισιτήρια. Τεράστια απώλεια εσόδων! Και διαχρονικά έχουμε την κλασική διγλωσσία. «Πρόκειται για μία μεγάλη αύξηση στις αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας στα εισιτήρια, παρά τη δύσκολη συγκυρία και τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη των πολιτών» έλεγαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τον Δεκέμβριο του 2008 σε ερώτησή τους, επικρίνοντας τις αυξήσεις της Νέας Δημοκρατίας. Και υπογράφουν ο κ. Σηφουνάκης, ο κ. Τσιόκας και πρώτος και καλύτερος ο υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου.
Έρχομαι στον τρόπο, που αντιμετωπίζετε τις διαμαρτυρίες των πολιτών. Σας λέει ο συμπολιτευόμενος Τύπος, ότι κάνετε λάθος με την ποινικοποίηση, διότι πολλοί δεν πληρώνουν, γιατί δεν έχουν, διότι πολλοί αρνούνται να πληρώσουν τις υπερβολικές αυξήσεις στις αστικές συγκοινωνίες ή τα πανάκριβα διόδια για δρόμους που δεν υπάρχουν, γιατί διεκδικούν μειωμένα, κοινωνικά τιμολόγια. Εσείς αντί να φέρετε τις μειώσεις των τιμολογίων, την αναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων, τα κοινωνικά τιμολόγια, φέρνετε την ποινικοποίηση. Αγνοείτε τους πάντες, εφαρμόζετε μία κακή, εναντίον του δημοσίου συμφέροντος, συμφωνία με ιδιώτες για τα διόδια, την οποία έφερε η Νέα Δημοκρατία. Την ψηφίσατε όμως μαζί, με την απαράδεκτη διαδικασία των κωδίκων, ώστε να μην μπορεί να τροποποιήσει κανείς τίποτα. Ο κ. Πάγκαλος λέει ότι είναι απαράδεκτο να πληρώνουν διόδια μέσα στην Αττική. Είναι παγκόσμια πρωτοτυπία να πληρώνει κανείς ακριβά διόδια για δρόμους καρμανιόλα.
Η πλειοψηφία των πολιτών υποστηρίζει το κίνημα «Δεν πληρώνω». Είναι ένα κίνημα πλατύ, μαζικό, αυτόνομο, ανεξάρτητο και στηρίζεται από πολίτες όλων των κομμάτων και του ΠΑΣΟΚ συμπεριλαμβανομένου. Κανένα κόμμα του 8%, του 5% δεν είναι υποκινητής να πατάει ένα κουμπί και να οργανώνει τέτοια κινήματα. Η απάντησή σας: ποινικοποίηση. Σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αρκούν τα διοικητικά πρόστιμα για τέτοιου είδους παραβάσεις. Αγνοείτε τη νομική έννοια της αρχής της Αναλογικότητας; Δεν γίνεται να χρησιμοποιώ ένα μπαζούκας ή ένα κανόνι για να σκοτώσω μία μύγα; Το να βάζω φυλακή κάποιον γιατί δεν πλήρωσε ένα εισιτήριο του 1.40 ευρώ ή ένα διόδιο των 2 ευρώ, είναι παράλογο.
Αυτή η πολιτική εξοργίζει τον κόσμο και θα φουντώσει αυτό το κίνημα, γιατί αυτός ο κόσμος βλέπει τους μεγαλοφειλέτες του δημοσίου να την βγάζουν καθαρή, βλέπει τους κλέφτες του δημοσίου χρήματος να είναι θωρακισμένοι και λέει: «δύο μέτρα και δύο σταθμά». Ένα μηνιάτικο τον χρόνο κοστίζει για έναν εργαζόμενο ή για έναν άνεργο που ψάχνει για δουλειά το να κινείται με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Μην προσπαθείτε να δημιουργήσετε πολιτικάντικα την αντίθεση ανάμεσα στους κατοίκους της Αττικής και στους κατοίκους της περιφέρειας. Προβλέπω ότι επειδή οι παραχωρησιούχοι ιδιώτες στις συμβάσεις για τα διόδια παραβιάζουν όρους συμβατικούς των συμβάσεων που έχουν υπογράψει, θα υπάρξει κίνημα πολιτών που θα ζητούν πίσω τα «κερατιάτικα» που πληρώνουν χρόνια τώρα στα διόδια, εγείροντας νόμιμα το δικαίωμά τους να μην πληρώνουν σε ιδιώτες οι οποίοι δεν τιμούν την υπογραφή που έχουν βάλει για τις συμβάσεις.
(απόσπασμα από την τοποθέτηση του Δ. Παπαδημούλη στην Ολομέλεια της Βουλής επί του νομοσχεδίου για την εξυγίανση των αστικών συγκοινωνιών στις 14-2-2011)

ΝΕΟ ΦΟΡΟΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ: ΜΕΙΩΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΕΣ ΠΟΙΝΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΦΩΡΟ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΟΦΕΙΛΕΤΕΣ!

ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΑΕ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ!

Το νέο φορονομοσχέδιο της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ επιταχύνει με πρωτοφανή αυταρχικότητα τη διαδικασία αναδιανομής του πλούτου σε βάρος του κόσμου της εργασίας. Η διαδικασία αυτή - που ξεκίνησε με πρόσχημα και όχημα το μνημόνιο - βρίσκει τη συμπύκνωση και την κορύφωσή της στις διατάξεις του εν λόγω νομοσχεδίου, καθώς από τη μια πλευρά χαρίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στις πολυεθνικές και στις μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας ενώ από την άλλη επιβάλλει ποινές φυλάκισης και ενεργοποιεί τη διαδικασία του αυτοφώρου για τους μικροοφειλέτες!
Βεβαίως, το κυβερνητικό επιχείρημα για την πρωτοφανή σκλήρυνση της φορολογικής νομοθεσίας είναι η καταπολέμηση του υπαρκτού και γιγάντιου προβλήματος της φοροδιαφυγής. Η εκτεταμένη όμως φοροδιαφυγή στην Ελλάδα – που αποτελεί δομικό στοιχείο του ελληνικού καπιταλισμού τις τελευταίες δεκαετίες και κοστίζει πολλά δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο στο δημόσιο ταμείο προς χάριν της ενίσχυσης του κεφαλαίου – δεν είναι «αυτοφυής» αλλά είναι αποτέλεσμα της έλλειψης πολιτικής βούλησης των κυβερνήσεων του δικομματισμού να την αντιμετωπίσουν. Έλλειψη πολιτικής βούλησης χαρακτηρίζει και την τωρινή κυβέρνηση (βλ. περαίωση και διατήρηση ανυπαρξίας «πόθεν έσχες» για αγορά μετοχών και ομολόγων»), η οποία με το παρόν νομοσχέδιο στοχοποιεί τη «μαρίδα» και χαρίζει φόρους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στις μεγάλες επιχειρήσεις και στις πολυεθνικές εταιρείες. Και βεβαίως να τονίσουμε ότι η φοροδιαφυγή δεν είναι αποτέλεσμα της ανυπαρξίας αυστηρών νόμων στα πλαίσια του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου (αυστηρότατοι νόμοι ήδη υπάρχουν) αλλά της μη εφαρμογής τους.
Αναλυτικότερα, το απαράδεκτο φορολογικό νομοσχέδιο προβλέπει:
1) Μείωση της φορολογίας των αδιανέμητων κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων (ΑΕ) από το 24% στο 20%. Μόνο από αυτό το μέτρο το Δημόσιο θα χάσει 300 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με τις προβλέψεις του ίδιου του προϋπολογισμού!
2) Μείωση της φορολογίας των διανεμόμενων κερδών για τις θυγατρικές των πολυεθνικών αλλά και για τις μεγάλες εγχώριες επιχειρήσεις από το 40% στο 20%. Βέβαια, το σχέδιο νόμου αναφέρει ότι θα υπάρχει φορολόγηση των μερισμάτων με 25% (πλέον του 20% των αδιανέμητων). Όμως αυτό το 25% στην πράξη δεν θα εφαρμόζεται, λόγω των απαράδεκτων συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας που έχει υπογράψει η χώρα μας.
3) Αναβολή (για μια ακόμα φορά) του φόρου υπεραξίας επί των χρηματιστηριακών συναλλαγών, ο οποίος υποτίθεται ότι θα ισχύσει από 1-1-2012. Προς το παρόν, για να διασωθούν τα προσχήματα αυξάνεται ό φόρος επί των πωλήσεων μετοχών από το 1,5 τοις χιλίοις στο 2 τοις χιλίοις.

Οι παραπάνω ρυθμίσεις αποτελούν τα σημαντικότερα «δώρα» της κυβέρνησης προς το μεγάλο κεφάλαιο.
Σε ότι αφορά τώρα στην αυταρχικοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας προβλέπονται τα εξής:
4)  Το αδίκημα της φοροδιαφυγής χαρακτηρίζεται διαρκές για μέχρι 20 μήνες από την τέλεση του αδικήματος σε περίπτωση πλημμελήματος και 5 χρόνια για κακούργημα. Η ποινική δίωξη (αυτόφωρο) ασκείται αυτεπάγγελτα και η μηνυτήρια αναφορά υποβάλλεται:
α) Αμέσως μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου στις περιπτώσεις φοροδιαφυγής:
- για οφειλές ΦΠΑ και λοιπών παρακρατούμενων φόρων από 1 ευρώ και έως 75.000 ευρώ, εφόσον ο έλεγχος διενεργήθηκε με εντολή ελέγχου του υπουργού Οικονομικών. Δηλαδή ακόμα και για ένα μόνο ευρώ προβλέπεται η ενεργοποίηση της διαδικασίας του αυτοφώρου!
- Φόρου εισοδήματος άνω των 150.000 ευρώ, εφόσον ο οικονομικός εισαγγελέας παραγγείλει την άμεση άσκηση ποινικής δίωξης.
- ΦΠΑ άνω των 75.000 ευρώ.
- Πλαστών και εικονικών τιμολογίων άνω των 150.000 ευρώ.
- Μη έκδοση άνω των 10 αποδείξεων ή μιας απόδειξης που η αξία της υπερβαίνει τα 500 ευρώ.
β) Μέσα σε ένα μήνα εάν δεν υπάρξει διοικητική επίλυση της διαφοράς για φοροδιαφυγή:
- ΦΠΑ και λοιπών παρακρατούμενων φόρων μέχρι 75.000, αν ο έλεγχος δεν έχει διαταχθεί με εντολή του υπουργού Οικονομικών.
- Πλαστών και εικονικών τιμολογίων έως 150.000 ευρώ.
- Μη έκδοσης αποδείξεων που δεν υπερβαίνουν τις 10 ή μιας απόδειξης που η αξίας της δεν υπερβαίνει τα 500 ευρώ.
5. Η ποινική δίωξη (αυτόφωρο) δεν αρχίζει πριν από την τελεσίδικη κρίση του διοικητικού δικαστηρίου στην προσφυγή που ασκήθηκε σε περιπτώσεις μη υποβολής ή υποβολής ανακριβούς δήλωσης για την αποφυγή:
Φόρου εισοδήματος από 15.000 έως 150.000 ευρώ.
Φόρου εισοδήματος άνω των 150.000 ευρώ εφόσον δεν παραγγέλθηκε η άμεση άσκησης δίωξης από τον οικονομικό εισαγγελέα.
6. Το Αυτόφωρο δεν ενεργοποιείται στις περιπτώσεις μη υποβολής ή υποβολής ανακριβούς δήλωσης για την αποφυγή φόρου εισοδήματος έως 15.000 ευρώ.
7. Η δίωξη δεν θα αρχίζει για καμία από τις περιπτώσεις των αδικημάτων, αν αυτός κατά του οποίου πρόκειται να ασκηθεί η ποινική δίωξη έχει βέβαιη και εκκαθαρισμένη απαίτηση, κατά του Δημοσίου, ποσού ίσου ή μεγαλύτερου από αυτό για το οποίο διώκεται.
8. Ποινή φυλάκισης αντιμετωπίζουν όσοι χρωστούν στο Δημόσιο πάνω από 5.000 ευρώ για διάστημα μεγαλύτερο των 4 μηνών! Πρωτοφανής διάταξη που επιβάλλει ποινές φυλάκισης για ληξιπρόθεσμες οφειλές ακόμα και 5001 ευρώ! Συγκεκριμένα, όποιος δεν καταβάλλει τα βεβαιωμένα στις ΔΟΥ και τα τελωνεία, χρέη, προς το Δημόσιο τιμωρείται με ποινή φυλάκισης:

• Έως ενός έτους για βεβαιωμένη ή ληξιπρόθεσμη οφειλή άνω των 5.000 ευρώ.
• Έξι τουλάχιστον μηνών για χρέος άνω των 10.000 ευρώ.
• Ενός τουλάχιστον έτους, εφόσον το συνολικό χρέος υπερβαίνει τις 50.000 ευρώ.
• Τριών τουλάχιστον ετών για οφειλή άνω των 150.000 ευρώ.

Χρόνος τέλεσης του αδικήματος είναι το χρονικό διάστημα από την παρέλευση των 4 μηνών μέχρι και τη συμπλήρωση χρόνου αντίστοιχου με το 1/3 της κατά περίπτωση προβλεπόμενης προθεσμίας παραγραφής, δηλαδή πριν τη συμπλήρωση 20 μηνών για χρέος μέχρι 150.000 ή 5 ετών για χρέος άνω των 150.000 ευρώ. Η πράξη μπορεί να κριθεί ατιμώρητη, εάν το ποσό οφειλής εξοφληθεί μέχρι την εκδίκαση.
9. Κακουργήματα φοροδιαφυγής: Ποινές κάθειρξης μέχρι και 20 χρόνια από 10 χρόνια που είναι σήμερα για τα κακουργήματα της φοροδιαφυγής, δηλαδή μη καταβολή φόρου εισοδήματος άνω των 150.000 ευρώ και μη απόδοσης ΦΠΑ και λοιπών παρακρατούμενων φόρων άνω των 75.000 ευρώ.
10. Πλημμελήματα φοροδιαφυγής. Η μετατροπή γίνεται με ελάχιστο ποσό ανά ημέρα εξαγοράς τα 20 ευρώ, αντί 3 σήμερα, και ανώτατο ποσό τα 100 ευρώ. Σε περίπτωση δεύτερης ή περαιτέρω υποτροπής, δεν μπορεί να γίνει μετατροπή ή αναστολή εκτέλεσης της ποινής!
11. Προσφυγή στη Δικαιοσύνη: Αυξάνει στο 50% από 25% η προβεβαίωση σε μη διοικητική επίλυση διαφοράς και άσκηση δικαστικής προσφυγής. Η προβεβαίωση μένει στο 25% για πρόστιμα, καθώς προβλέπεται συμβιβασμός στο 1/3. Η αύξηση της προβεβαίωσης στο 50% - σε συνδυασμό με τις πρόσφατες ρυθμίσεις για την, επί της ουσίας, απαγόρευση χορήγησης αναστολών πληρωμής από τα δικαστήρια- συνιστά κατάργηση, επί της ουσίας, του δικαιώματος του πολίτη για δικαστική προστασία. Διότι, ποιος θα μπορεί – εν μέσω μάλιστα της σαρωτικής οικονομικής κρίσης -   να πληρώνει τους μισούς φόρους που του καταλογίζουν οι φορολογικές αρχές, προκειμένου να προσφύγει στα δικαστήρια; Έχουμε δηλαδή να κάνουμε με μια εκχώρηση υπερεξουσιών στους φοροελεγκτές, γεγονός που αναπόφευκτα θα οδηγήσει στην εκτίναξη της διαφθοράς.
Επιπλέον, με άλλες διατάξεις του νομοσχεδίου, προβλέπεται η δυνατότητα να συμψηφίζονται οι απαιτήσεις των ιδιωτών με αυτές του Δημοσίου. Συγκεκριμένα:
12. Συμψηφίζονται οι απαιτήσεις των επιχειρήσεων ή των φυσικών προσώπων με αυτές του Δημοσίου, εφόσον αφορούν απαιτήσεις που έχουν δημιουργηθεί στον στενό δημόσιο τομέα.
Ειδικότερα, μπορούν να συμψηφιστούν απαιτήσεις που αφορούν επιστροφές ή οφειλές ΦΠΑ, Φόρο Εισοδήματος, επιδοτήσεις του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, γεωργικές επιδοτήσεις, αμοιβές για παροχή υπηρεσιών προς το Δημόσιο, αγορές υλικών, αναλώσιμων και προμηθειών του Δημοσίου.
13. Με άλλη διάταξη προβλέπεται η πληρωμή σε δόσεις του ΦΠΑ. Συγκεκριμένα, η καταβολή πλέον μπορεί να γίνεται είτε εφάπαξ είτε τμηματικά με την καταβολή τουλάχιστον του 40% του οφειλόμενου φόρου με την υποβολή της δήλωσης, ενώ το υπόλοιπο καταβάλλεται προσαυξημένο κατά 2% σε δύο μηνιαίες δόσεις, κάθε μία από τις οποίες δεν μπορεί να είναι κάτω των 300 ευρώ.
Επίσης, παρέχεται το δικαίωμα καταβολής του ΦΠΑ σε έξι δόσεις, στις περιπτώσεις ποσών που επέρχεται διοικητική επίλυση της διαφοράς είτε αφορά προσωρινή είτε οριστική πράξη ή σε περίπτωση δικαστικού συμβιβασμού που αφορά οριστική πράξη προσδιορισμού του φόρου.
14. Δημοσιοποιούνται μέσω του Διαδικτύου τα ονόματα των φορολογούμενων που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές άνω των 150.000 ευρώ και δεν τις έχουν πληρώσει επί ένα χρόνο.
15. Σε ότι αφορά τα διαβόητα ληξιπρόθεσμα των 32 δις προβλέπεται ότι: διαχωρίζονται σε εισπράξιμα και ανεπίδεκτα είσπραξης. Ανεπίδεκτες θα θεωρούνται οι οφειλές για τις οποίες έχει εξαντληθεί κάθε είδους ενέργεια εντοπισμού των πηγών αποπληρωμής και αναγκαστικής είσπραξης (με ποιο φορολογικό μηχανισμό όμως θα γίνει αυτό; Με αυτόν που διέλυσε (και) η παρούσα κυβέρνηση;).
Συστήνεται Ειδική Επιτροπή με τη συμμετοχή και ενός μέλους από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, που θα κρίνει τα ανεπίδεκτα είσπραξης, τα οποία δεν διαγράφονται, αλλά παραμένουν εσαεί, για το ενδεχόμενο να υπάρξει δυνατότητα αποπληρωμής τους στο μέλλον λόγω ύπαρξης νέων περιουσιακών στοιχείων.
Τα ανεπίδεκτα καταχωρίζονται σε ειδικά βιβλία, εφόσον προηγηθεί πρόταση που έχει αναρτηθεί στο Διαδίκτυο για 30 ημέρες και περάσουν από την Ειδική Επιτροπή για αξιολόγηση. Αν σε διάστημα 20 ετών διαπιστωθεί η ύπαρξη περιουσιακού στοιχείου καταχωρίζονται ως εισπράξιμα. Στη διάρκεια των 20 ετών δεν χορηγείται φορολογική ενημερότητα στον οφειλέτη και σε συνυπόχρεα πρόσωπα για οποιαδήποτε αιτία, δεσμεύονται οι τραπεζικοί λογαριασμοί και δεν χορηγούνται πιστοποιητικά για μεταβίβαση ή απόκτηση περιουσιακών στοιχείων.
16.Εισάγεται ο θεσμός του οικονομικού εισαγγελέα, ο οποίος θα συνεπικουρείται από τουλάχιστον τρεις αντεισαγγελείς. Το έργο τους θα εποπτεύει και συντονίζει ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Ο νέος θεσμός, υποτίθεται ότι θα εξυπηρετεί, μεταξύ άλλων, και το συντονισμό περισσότερων από 2.000 ανακριτικών υπαλλήλων. Η έδρα του οικονομικού εισαγγελέα θα είναι στο ΣΔΟΕ.
17. Δημιουργούνται υπάλληλοι δύο ταχυτήτων στο Υπουργείο Οικονομικών. Συγκεκριμένα, δημιουργούνται θέσεις ελεγκτών βεβαίωσης και αναγκαστικής είσπραξης εσόδων, που καλύπτονται από υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών και οι οποίοι θα λαμβάνουν ένα επιπλέον «ειδικό επίδομα επίτευξης στόχων». Δηλαδή συνδέονται οι αποδοχές των υπαλλήλων με την «παραγωγικότητά» τους, γεγονός που ανοίγει την πόρτα για την επέκταση της σύνδεσης μισθού και «παραγωγικότητας» σε όλο το Δημόσιο! Απαράδεκτη διάταξη.
18. Δημιουργείται αυτοτελής Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων για την αντιμετώπιση της διαφθοράς των υπαλλήλων και την ποινική και πειθαρχική τους δίωξη. Η ΥΕΥ θα ελέγχει τα «πόθεν έσχες» των υπαλλήλων. Επικοινωνιακά παιχνίδια!
19. Θεσμοθετείται πλέον η μερική χορήγηση του φορολογικού ελέγχου σε ιδιώτες ελεγκτές και ελεγκτικά γραφεία, καθώς το πιστοποιητικό που εκδίδουν με τυχόν φορολογικές παραβάσεις θα αποτελεί «αναπόσπαστο τμήμα των εκθέσεων ελέγχου». Προβλέπεται ακόμα και δίωξή τους για κάθε παράλειψη υποχρεώσεων.
20. Προβλέπεται  η δέσμευση του 50% καταθέσεων για μη απόδοση ΦΠΑ και λοιπών φόρων άνω των 150.000 ευρώ.
21. Καθίσταται υποχρεωτική η κατάθεση σε Δικηγορικό Σύλλογο στοιχείων έγγραφης συμφωνίας περί αμοιβής για παροχή δικηγορικών υπηρεσιών (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, ΑΦΜ κάθε εντολέα, είδος υπηρεσίας, συμφωνηθείσα αμοιβή). Στις συμβατικές αμοιβές υπολογίζεται προκαταβλητέος φόρος 15% και εισπράττεται από το Δικηγορικό Σύλλογο.
22. Απαλλάσσεται από φόρο ακίνητης περιουσίας η Αμερικανική Γεωργική Σχολή. Απαράδεκτη διάταξη, που χαρίζει φόρους σ’ ένα νομικό πρόσωπο, το οποίο λειτουργεί (και) με όρους κερδοσκοπικούς.
23. Θεσπίζεται ειδικό σώμα φορολογικών Διαιτητών. Τη δουλειά δηλαδή που έκαναν μέχρι τώρα οι υπάλληλοι των φορολογικών υπηρεσιών θα την εκτελεί τώρα ένα «ειδικό σώμα». Επικοινωνιακά παιχνίδια άνευ περιεχομένου.
24. Ακόμα, με το άρθρο 42 του νομοσχεδίου προβλέπεται η ίδρυση Ανώνυμης Εταιρείας υπό την επωνυμία «Ελληνικό Α.Ε», η οποία θα έχει στόχο τη διοίκηση, διαχείριση και εκμετάλλευση του ακινήτου, των κτηρίων και εγκαταστάσεων του πρώην Αεροδρομίου, δηλαδή την προώθηση του ξεπουλήματος του χώρου και των ακινήτων που βρίσκονται στις εκτάσεις του πρώην αεροδρομίου του ελληνικού σε ιδιωτικά συμφέροντα, κι όπως διαφαίνεται από τις κινήσεις του κ. Παμπούκη τις τελευταίες μέρες, την "προίκα" αναμένεται να καρπωθούν τα επιχειρηματικά κεφάλαια του Κατάρ.
25. Σύμφωνα με το άρθρο 45 παρ.12 του νέου φορολογικού νομοσχεδίου το Ελληνικό Δημόσιο μπορεί να εξοφλεί παντός είδους υποχρεώσεις, σε εθνικό ή αλλοδαπό νόμισμα, προς όλους τους φορείς του δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα, με τη σύμφωνη γνώμη τους, με έκδοση κρατικών χρεογράφων εντόκων γραμματίων ή ομολόγων ή άλλων τίτλων δανεισμού, στο πλαίσιο του εκάστοτε εκτελούμενου κρατικού Προϋπολογισμού! Αυτό αποτελεί ουσιαστικά ομολογία χρεοκοπίας της χώρας, καθώς το Δημόσιο θα «δύναται» να πληρώνει με χαρτιά, ουσιαστικά άνευ αξίας, τους ιδιώτες προμηθευτές του ή ακόμα και δημόσιους φορείς στους οποίους οφείλει χρηματικά ποσά!
Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση των βασικών διατάξεων του φορονομοσχεδίου να τονίσουμε ότι είναι το δέκατο νομοσχέδιο με φορολογικές διατάξεις, που φέρνει στη Βουλή η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους 14 μήνες! Αποτελεί κυβερνητική ομολογία της χρεοκοπίας της χώρας και της παταγώδους αποτυχίας της εφαρμοζόμενης οικονομικής πολιτικής.
Απέναντι σε αυτή την ακραία νεοφιλελεύθερη φορολογική πολιτική της κυβέρνησης, η οποία «επιδοτεί» τις πολυεθνικές και τις μεγάλες επιχειρήσεις, οφείλουμε να προτάξουμε τη ανάγκη της ριζικής αναμόρφωσης του φορολογικού συστήματος, ώστε από μοχλός «φτωχοποίησης» του ελληνικού λαού να μετατραπεί σε εργαλείο αναδιανομής του πλούτου υπέρ των πολλών. Οφείλουμε να προτάξουμε την αντίσταση και την ανυπακοή μέχρι την προοδευτική ανατροπή!

Θυσία στα προστάγματα των αγορών, η απασχόληση, το εισόδημα των εργαζομένων και η ανάπτυξη της χώρας

Μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό ΕΤ3 (Σπυριδωνίδης) ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Χουντής τόνισε μεταξύ άλλων:

«Η πολιτική του μνημονίου της κυβέρνησης και της τρόικας θυμίζει αρχαία τραγωδία με κοινωνικά και αναπτυξιακά δεινά για τους εργαζόμενους, την οικονομία και την ανάπτυξη του τόπου.
Στο όνομα της δημοσιονομικής εξυγίανσης ρίχνονται στον καιάδα η απασχόληση, το εισόδημα, τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Τα καταστροφικά αποτελέσματα είναι ήδη ορατά με την πτώση του ΑΕΠ, την υποχώρηση των εσόδων, την αύξηση της ανεργίας.
Στο όνομα της ελευθερίας των αγορών προωθούνται νέα μέτρα φορομπηχτικού χαρακτήρα, ιδιωτικοποιήσεις ΔΕΚΟ, ξήλωμα κοινωνικών κατακτήσεων.
Σε αυτή την πολιτική πρέπει να μπει ένα φρένο με τους αγώνες των εργαζομένων και την πολιτική αποδοκιμασία του μνημονίου και των κυβερνητικών μέτρων. Από την κάλπη των αυτοδιοικητικών εκλογών πρέπει να βγει πολιτικό μήνυμα ελπίδας για μια πορεία κοινωνικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας».

Συνέντευξη Δ.Παπαδημούλη στο ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο 105,5»

Μιλώντας σήμερα στο ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο 105,5» (Μιχαλοπούλου), ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπαδημούλης, δήλωσε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

    Για τις δηλώσεις Παπανδρέου στο εξωτερικό και την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας
«Για μία ακόμη φορά ο κ. Παπανδρέου επιδόθηκε σε ένα ρεσιτάλ διγλωσσίας. Έχει γίνει βιρτουόζος στο να εφαρμόζει μια άγρια νεοφιλελεύθερη πολιτική, ενώ ταυτόχρονα πλασάρει με γενικούρες ένα προοδευτικό προφίλ εδώ κι εκεί. Η διαφορά είναι πια ότι, επειδή τον έχουν πάρει χαμπάρι, δεν πάει για «Όσκαρ». Πάει μάλλον για το «Χρυσό Βατόμουρο».
Η δημόσια περιουσία πρέπει να αξιοποιηθεί και δεν αξιοποιείται, δεκαετίες τώρα, με ευθύνη των κυβερνήσεων και της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Όμως, αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας δεν σημαίνει ξεπούλημα «όσο όσο» και μάλιστα χωρίς να τηρούνται οι προβλέψεις της ισχύουσας νομοθεσίας για την προστασία του περιβάλλοντος. Σημαίνει αξιοποίηση αυτής της περιουσίας, με γνώμονα την προστασία του δημοσίου συμφέροντος έτσι ώστε να φέρει έσοδα στο κράτος. Αυτό δεν έχει γίνει ποτέ και συνεχίζει να μην γίνεται.»
    Για την κατάσταση της οικονομίας και το μνημόνιο
«Ο κ. Παπανδρέου βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, γιατί το μνημόνιο που ετοίμασε και εφαρμόζει χέρι -χέρι με την τρόικα, έχει οδηγήσει στην εξής κατάσταση: Οι άγριες περικοπές των μισθών και των συντάξεων, που είναι οι θυσίες των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, έχουν βυθίσει τη χώρα στην ύφεση και μάλιστα με στασιμοπληθωρισμό. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση έχει αποτύχει παταγωδώς στο να περιορίσει τη φοροδιαφυγή, να επιβάλλει φόρους στα υψηλά εισοδήματα και αυτούς που φοροδιαφεύγουν ή φοροαποφεύγουν προκλητικά. Έχει συνυπογράψει στο «μνημόνιο ν.2» ότι αν δεν βρεθούν τα έσοδα από τη φοροδιαφυγή, θα πρέπει να περιορίσει κι άλλο τις δαπάνες.»
    Για την «περαίωση»
«Το περίφημο κόλπο της περαίωσης, το οποίο έχει προωθήσει το «σύστημα ΠΑΣΟΚ» εντός των φοροεισπραχτικών μηχανισμών αποτελεί τη μεγαλύτερη κοροϊδία σε βάρος των έντιμων και συνεπών φορολογουμένων. Εκείνος που πλήρωσε κανονικά τους φόρους του, θα πληρώσει δέκα φορές περισσότερα από τον μπαταξή. Η περαίωση κάθε φορά εμφανίζεται ως η ρύθμιση –σωτηρία, που γίνεται «για τελευταία φορά». Αν η κυβέρνηση σκοπεύει να ευνοεί τους μπαταξήδες και να τιμωρεί τους συνεπείς φορολογούμενους και όσους δεν μπορούν να ξεφύγουν από την εφορία γιατί φορολογούνται στην πηγή, τότε δεν χρειάζονται οι εφορίες, με τους δεκάδες χιλιάδες υπαλλήλους και το πρόσθετο διοικητικό κόστος. Αρκεί μια μονάδα με ηλεκτρονικό αρχείο, που να κάνει διασταύρωση στοιχείων. Η περαίωση είναι επίσης βαθιά ταξική. Ευνοεί τους μεσαίους και τους μεγάλους. Με την περαίωση ο κ. Βοσκόπουλος θα τακτοποιηθεί και προλαβαίνουν να βάλουν την κ. Γκερέκου υποψήφια περιφερειάρχη.»

    Για το σκάνδαλο Siemens
«Ενώ έχουμε καραμπινάτα σκάνδαλα, το πιεστικό αίτημα της κοινωνίας να πάνε κάποιοι μασκαράδες φυλακή, για ακόμη μια φορά φαίνεται ότι θα μείνει αδικαίωτο. Κι αυτό γιατί το σύστημα της συγκάλυψης, του συμψηφισμού και του κουκουλώματος, είναι ισχυρότερο από τις δυνάμεις που επιδιώκουν τη διαλεύκανση αυτών των σκανδάλων και την τιμωρία όσων εμπλέκονται σε αυτά.
Ακόμη δεν έχουμε πάει στη Γερμανία, ενώ ο Χριστοφοράκος έχει πει ότι έδωσε λεφτά στα δύο κόμματα. Δεν έχουμε εξετάσει ενδελεχώς το ζήτημα των ταμείων των κομμάτων, ενώ ο κ. Τσουκάτος είπε ότι τα πήρε και τα έδωσε στον ΠΑΣΟΚ και τα ίδια έκαναν και της Νέας Δημοκρατίας. Δεν έχουμε εξετάσει την υπόθεση Siemens και εξοπλιστικά προγράμματα, ενώ υπάρχουν εκεί μαύρες πληρωμές. Δεν έχουμε δει την υπόθεση Siemens και νοσοκομειακός εξοπλισμός. Η διάθεση είναι να κλείσουν οι υποθέσεις, γιατί όσο τις κρατάμε ανοιχτές όλο και κάποιος «σκελετός» βγαίνει στην επιφάνεια.
Το βασικό είναι πως η Siemens, που ξέρει πόσα, γιατί και πού τα έδωσε, δεν έχει πιεστεί ούτε από την κυβέρνηση, ούτε από τη δικαιοσύνη. Δεν έχει προσδιοριστεί καν το ύψος της ζημίας που υπέστη το Δημόσιο, δεν έχει γίνει αγωγή του Δημοσίου σε βάρος της Siemens. Για τις δωροδοκίες της Siemens στην Ελλάδα, η εταιρία έχει πληρώσει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ πρόστιμο στην Επιτροπή του Αμερικανικού Χρηματιστηρίου, αλλά δεν έχει πληρώσει ούτε ένα ευρώ στην Ελλάδα. Δεν έχει ζητηθεί ούτε από τη Νέα Δημοκρατία, ούτε από το ΠΑΣΟΚ.»
    Για την κατάσταση στον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ
«Το ότι πολύς κόσμος αγανακτισμένος λέει ότι δεν θα ψηφίσει κανέναν, αναδεικνύει και τις παθογένειες και τα προβλήματα της δικής μας αριστεράς. Πρέπει το ταχύτερο να βελτιώσουμε την εικόνα μας, τη συνοχή μας, τη δράση μας. Πρώτα απ’ όλα το κόμμα μου, ο Συνασπισμός, που πρέπει να ανακτήσει επειγόντως την εικόνα ενός κόμματος ενωμένου, υπολογίσιμου και σεβαστού από φίλους και αντιπάλους. Αν δεν έχεις σοβαρό κόμμα, δεν μπορείς να χτίσεις ούτε αξιόπιστες συμμαχίες.
Η παθογένεια των διαρκών διαιρέσεων, των αρχηγισμών, της απολυτοποίησης των διαφορών και η αδυναμία μας να μοιράσουμε δυο γαϊδουριών άχυρα μπροστά σε κρίσιμες πολιτικές μάχες, δημιουργεί μια απωθητική εικόνα στον κόσμο. Αν δεν τα απαντήσουμε αυτά με ειλικρίνεια, με ευθύνη, με θάρρος, τότε δεν θα πειστεί ο κόσμος.»

Η Ευρωπαϊκή Αριστερά καταδικάζει τη χρήση βίας εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών στη Λιβύη και απαιτεί από την Ε.Ε. να ξεκαθαρίσει τη θέση της

Το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς καταδικάζει απόλυτα την καταστολή του εγκληματικού καθεστώτος του Συνταγματάρχη Καντάφι εναντίον του λαού της Λιβύης.

Η κυβέρνηση της Τρίπολης κλιμακώνει τις εντάσεις απειλώντας να σύρει τη χώρα σε εμφύλιο πόλεμο με "ποταμούς αίματος", έχοντας ήδη προκαλέσει περισσότερους από 300 θανάτους.

Απαιτούμε από την Ε.Ε. να καταδικάσει τη χρήση βίας και να δράσει άμεσα για την προστασία του λαού, που ειρηνικά διαδηλώνει και αγωνίζεται για την ελευθερία του. Η Ε.Ε. πρέπει να ξεκαθαρίσει τη θέση της για τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα εκεί.

Το ΚΕΑ εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη του στον αγώνα του λαού της Λιβύης και απαιτεί τη δημιουργία ενός σταθερού, ειρηνικού και δημοκρατικού κράτους.

Εκ μέρους του Προεδρείου του ΚΕΑ,

Μαϊτε Μόλα
Αντιπρόεδρος του ΚΕΑ

Απεργία Τετάρτης 23/2 - Να κάνουμε την πλατεία Συντάγματος πλατεία Ταχρίρ

Τετάρτη 23 Φλεβάρη, μέρα γενικής απεργίας και διαδήλωσης στο κέντρο της Αθήνας. Όσο περνάει ο καιρός γίνεται όλο και πιο προφανές ότι οι γενικές απεργίες που καλούν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ δεν είναι πλέον απλά «τουφεκιές στον αέρα» αλλά και πεδίο εκτόνωσης της ολοένα μεγαλύτερης κοινωνικής δυσαρέσκειας και οργής: από τις ανώδυνες διαμαρτυρίες τμημάτων της διαδήλωσης μέχρι τις μαχητικές πρακτικές εκείνων των κομματιών που επιχειρούν να προσεγγίσουν το κοινοβούλιο, συγκρούονται σώμα με σώμα με τα ΜΑΤ ή εκτοξεύουν μάρμαρα και μολότοφ κατά των δυνάμεων καταστολής. Το πιστοποιεί το γεγονός ότι ποτέ δεν τίθεται ζήτημα για απεργία διαρκείας, το πιστοποιούν οι «άκυρες» ημερομηνίες που επιλέγονται για τις απεργίες, το πιστοποιούν οι χρονικές αποστάσεις από τη μία απεργία στην άλλη. Μετά το τέλος κάθε διαδήλωσης -ακόμα και όταν έχει πολύ κόσμο, δυνατό παλμό και εκδηλώσεις συγκρουσιακών διαθέσεων- μας μένει πάντα το ερώτημα «και τώρα τι;».
Την ίδια στιγμή, όμως, αυτή η επιλογή της εξουσίας δεν παύει να είναι ένα διαρκές παιχνίδι με την φωτιά. Το αν η κατάσταση θα παραμείνει σε «ανεκτό» επίπεδο, χωρικά και χρονικά περιορισμένη ή θα ξεφύγει από την «περίφραξη» και θα πάρει τον ανεξέλεγκτο χαρακτήρα της πυρκαγιάς είναι πάντα άγνωστο και αβέβαιο.
Αυτή την Τετάρτη θα μπορούσαμε να δοκιμάσουμε κάτι λίγο διαφορετικό, αντλώντας εμπειρίες από τις εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο, όπως για παράδειγμα στην Αίγυπτο. Να επιδείξουμε υπομονή και επιμονή πολύ μεγαλύτερη από αυτή που υπολογίζουν τα κρατικά επιτελεία. Να πλημμυρίσουμε μαζί με τους υπόλοιπους διαδηλωτές και διαδηλώτριες την πλατεία Συντάγματος, να περικυκλώσουμε την βουλή και να παραμείνουμε. Να παραμείνουμε και να μην φεύγουμε. Να κάνουμε την πλατεία Συντάγματος πλατεία Ταχρίρ. Και βλέπουμε…
Όχι μόνο στη Βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή, η εξέγερση να απλώσει σε ολόκληρη τη γη.
Τα λέμε την Τετάρτη στις 11:00πμ, στη συγκέντρωση στο Μουσείο.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΡΑΓΚΟΥΣΗ ΚΑΤΑΡΓΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ «5 ΠΡΟΣ 1»! «ΠΑΓΩΝΕΙ» ΤΕΛΕΙΩΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ!

Βασιλικότερη του βασιλέως» αποδεικνύεται η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, καθώς το Υπουργείο Εσωτερικών, με εγκύκλιό του, απαγορεύει για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα όλες τις προσλήψεις στο Δημόσιο καταργώντας ακόμα και τον τροϊκανό κανόνα «5 συνταξιοδοτήσεις 1 πρόσληψη»! Μ’ αυτό τον τρόπο ο δημόσιος τομέας οδηγείται στην πλήρη απαξίωση και δημιουργείται το έδαφος για την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών του.  
Συγκεκριμένα, την Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου εκδόθηκε εγκύκλιος του Υπουργείου Εσωτερικών με την οποία ζητούνται από όλους τους δημόσιους φορείς και τα υπουργεία τα εξής:
- Να μην προχωρήσουν στην έκδοση και δημοσίευση αποφάσεων πρόσληψης προσωπικού. Αυτό αφορά εκείνους που έχουν μετάσχει σε διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ και έχουν πετύχει, χωρίς ακόμα να έχουν διοριστεί λόγω του παγώματος των προσλήψεων!
- Να μην υλοποιήσουν οποιαδήποτε άλλη απόφαση διορισμού σε τακτικό προσωπικό, είτε πρόκειται για σύμβαση αορίστου χρόνου είτε για πρόσληψη μονίμων.
Το πρόσχημα αυτής της εγκυκλίου είναι η προσπάθεια, υποτίθεται, του υπουργού Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση να ελέγξει τον προγραμματισμό των προσλήψεων, με «απαρέγκλιτο στόχο» να μην ξεφύγει η αναλογία ένα προς πέντε (μία πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις) σε κανέναν δημόσιο οργανισμό ή υπουργείο. Ο πραγματικός όμως στόχος είναι η πλήρης απαξίωση του Δημοσίου, προκειμένου να ανοίξει διάπλατα ο δρόμος για την ιδιωτικοποίηση όλων των, εν δυνάμει προσοδοφόρων, υπηρεσιών του.
Έτσι λοιπόν οι διαδικασίες πρόσληψης «παγώνουν» μέχρι να εκδοθούν οι κοινές αποφάσεις Ραγκούση-Παπακωνσταντίνου, που θα καθορίζουν όχι μόνον τον συγκεκριμένο αριθμό των προσλήψεων για φέτος, αλλά και τη γενικότερη κατανομή των προσλήψεων που θα γίνουν ανά φορέα και υπηρεσία σε όλο το Δημόσιο. Μάλιστα η κατανομή των θέσεων που θα εγκριθούν αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα του υπουργού Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση, ο οποίος γι' αυτόν ακριβώς το λόγο έχει ζητήσει τα αιτήματα για προσλήψεις από όλα τα υπουργεία και τους οργανισμούς.
Η πραξικοπηματική κίνηση του Υπουργού Εσωτερικών θα φέρει σε απελπιστική θέση τούς χιλιάδες πολίτες που έχουν πετύχει σε διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ (το 2008 και το 2009) και δεν έχουν ακόμα διοριστεί. Ανάμεσά τους είναι περίπου 500 υπάλληλοι των ΟΤΑ, 620 εκπαιδευτικοί, 660 νοσηλευτές και παραϊατρικό προσωπικό σε Νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας, καθώς και 500 υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών. Να τονιστεί ότι οι επιτυχόντες αυτοί έχουν παρατήσει τις προηγούμενες δουλειές τους και έχουν νοικιάσει σπίτια στον τόπο όπου θα λάβει χώρα ο διορισμός τους. Και όμως! Αντί να τους διορίσει, η μνημονιακή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τους εμπαίζει και τους κρατά ομήρους και άνεργους!
Απέναντι σε αυτή την ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της διάλυσης του Δημοσίου και της εξαθλίωσης των χιλιάδων ομήρων-επιτυχόντων του ΑΣΕΠ δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την αντίσταση και την ανυπακοή! Ανυπακοή μέχρι την προοδευτική ανατροπή!

Παρατηρήσεις σχετικά με την έρευνα κοινής γνώμης του Υπουργείου Παιδείας για την Ανώτατη Εκπαίδευση

Η έρευνα διενεργήθηκε από εταιρεία δημοσκοπήσεων και αφορά «στην κατανόηση των προσδοκιών και των αντιδράσεων στις νέες προτάσεις του ΥΠΔΒΜΘ για την Ανώτατη Εκπαίδευση, μέσα από τους δρώντες του χώρου σε ποσοτικό επίπεδο». Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε έρευνα κοινού με τηλεφωνική συνέντευξη σε τρεις διακριτούς πληθυσμούς ενδιαφέροντος, μεταξύ 10 Δεκεμβρίου 2010 και 11 Ιανουαρίου 2011 (οι ημερομηνίες διεξαγωγής της έρευνας διαφέρουν σε κάθε πληθυσμό), ήτοι:

• · Φοιτητές ΑΕΙ-ΤΕΙ, ως κοινό «βίωμα» (404 άτομα)
• ·Γονείς μαθητών γυμνασίου-λυκείου-ΤΕΙ-ΑΕΙ, ως κοινό «στόχος» (455 άτομα)
• ·Ευρύ κοινό, ως «ευρύτερος αποδέκτης-κριτής» (1002 άτομα)

Η συγκεκριμένη έρευνα, ως προς τη μεθοδολογική και επιστημονική της προσέγγιση, προκαλεί ορισμένα εύλογα ερωτηματικά, με βάση τουλάχιστον τα παρεχόμενα στοιχεία στην παρουσίαση του Ερευνητικού Προγράμματος στην ιστοσελίδα του Υπουργείου. Συγκεκριμένα:

Α. Ως προς το δείγμα της έρευνας

• ·Εφόσον η έρευνα αποσκοπούσε στην κατανόηση «των προσδοκιών και των αντιδράσεων στις νέες προτάσεις του ΥΠΔΒΜΘ για την Ανώτατη Εκπαίδευση, μέσα από τους δρώντες του χώρου» θα έπρεπε να προβλεφθεί στους πληθυσμούς ενδιαφέροντος το εκπαιδευτικό και ερευνητικό προσωπικό των ΑΕΙ.
• Θεωρείται επαρκές το δείγμα (n=404) του πληθυσμού των φοιτητών (ειδικά αυτών των ΤΕΙ), όταν με βάση τα στοιχεία της ΕΣΥΕ (2008) οι φοιτητές των ΑΕΙ ανέρχονται σε 170.000 περίπου και των ΤΕΙ σε 130.000 περίπου, αντίστοιχα; Τι σφάλμα εκτίμησης δίνουν τα αποτελέσματα και σε τι διάστημα εμπιστοσύνης;
• · Υπήρξε στάθμιση του δείγματος των φοιτητών σε σχέση, για παράδειγμα, με το αν φοιτούν σε κεντρικό ή περιφερειακό ΑΕΙ / ΤΕΙ, με το επιστημονικό τους πεδίο (ανθρωπιστικές επιστήμες, επιστήμες μηχανικού, κ.λπ.), ή άλλες παραμέτρους που ενδεχομένως επηρεάζουν τις απόψεις και τις αντιλήψεις τουλάχιστον ως προς τα βιώματά τους;

Β. Ως προς το βαθμό ενημέρωσης των ερωτώμενων για τις «νέες προτάσεις του ΥΠΔΒΜΘ για την Ανώτατη Εκπαίδευση»

Το ποσοστό των «πολύ ενημερωμένων» φοιτητών (διαφάνεια 3) για τις αλλαγές στην Ανώτατη εκπαίδευση που προτείνει  το Υπουργείο Παιδείας είναι ιδιαίτερα χαμηλό (περίπου 1 στους 9 φοιτητές ΑΕΙ και 1 στους 11 φοιτητές ΤΕΙ). Παρόμοια, το ποσοστό των «σίγουρα ενημερωμένων» γονιών είναι περίπου 1 στους 9 (διαφάνεια 4). Υπάρχει επίσης ένα ποσοστό που κυμαίνεται μεταξύ 20-30% στους τρεις πληθυσμούς ενδιαφέροντος που δηλώνει «μάλλον ενημερωμένο».

• · Μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστα τα αποτελέσματα μιας έρευνας που θέτει ερωτήματα επί συγκεκριμένων ζητημάτων σε ένα κοινό που δηλώνει επαρκώς ενημερωμένο σε πολύ χαμηλό ποσοστό;
• ·Υπήρξε ερώτηση αναφορικά με την πηγή πληροφόρησης, η οποία είναι γνωστό ότι διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη σφαιρική και κυρίως αντικειμενική ενημέρωση του ερωτώμενου;
• ·Υπήρξε κάποια ανοιχτή ερώτηση αναφορικά με το τι έχει ακούσει ή διαβάσει ο ερωτώμενος; Ή κάποια κλειστή ερώτηση πολλαπλών επιλογών, όπου ο ερωτώμενος θα μπορούσε να δηλώσει το βαθμό ενημέρωσης του για τις συγκεκριμένες προτάσεις /αλλαγές του Υπουργείου Παιδείας για την Ανώτατη εκπαίδευση; Πολλές φορές κάποιος δηλώνει ενημερωμένος αλλά αποδεικνύεται ότι είτε δεν είναι καθόλου ενημερωμένος σε σχέση με το θέμα της έρευνας (απαντά απλά ότι γνωρίζει το θέμα για να «ικανοποιήσει» το συνεντευκτή ή εκδηλώνει την επιθυμία και τάση του να δείξει ενημερωμένος για τις εξελίξεις), είτε έχει ακούσει κάτι «περιφερειακό» (π.χ. ότι οι αλλαγές στα ΑΕΙ / ΤΕΙ έχουν οδηγήσει σε αντιδράσεις).
• · Τι υποδηλώνει η απάντηση «ούτε ενημερωμένος – ούτε μη ενημερωμένος», σε σχέση με κάποιον «μάλλον ενημερωμένο» ή «μάλλον μη ενημερωμένο»;

Γ. Ως προς τις ερωτήσεις που τέθηκαν και τη διατύπωσή τους

• · Η διατύπωση της ερώτησης αναφορικά με τις αλλαγές στην Ανώτατη Εκπαίδευση στο φοιτητικό πληθυσμό (διαφάνεια 5) είναι γενικής φύσεως («…κατά πόσο πιστεύετε ότι πρέπει γίνουν αλλαγές στο υπάρχον σύστημα Ανώτατης εκπαίδευσης»), σε αντίθεση με αυτή που τέθηκε (διαφάνεια 6) σε γονείς και στο ευρύτερο κοινό («…κατά πόσο πιστεύετε ότι πρέπει γίνουν οι συγκεκριμένες αλλαγές στο υπάρχον σύστημα Ανώτατης εκπαίδευσης»). Η λέξη «συγκεκριμένες» που εμφανίζεται στην ερώτηση προς τους γονείς αλλάζει το νόημα της αντίστοιχης ερώτησης που έχει τεθεί στους φοιτητές. Ερωτήθηκαν οι φοιτητές για το τι πιστεύουν σε σχέση με την προτεινόμενη μεταρρύθμιση; Αν ναι, ποια ήταν τα αποτελέσματα;
• · Στην έρευνα τίθενται στους φοιτητές μια σειρά «συγκεκριμένων προτάσεων»  (διαφάνειες 7, 8, 9 και 10) ως προς τους τρεις βασικούς άξονες των προτεινόμενων αλλαγών. Υπήρξαν αντίστοιχες ερωτήσεις για γονείς και ευρύ κοινό, τι στιγμή μάλιστα που σε προηγούμενη ερώτηση έχει ζητηθεί η γνώμη των πληθυσμών αυτών συνολικά ως προς τις «συγκεκριμένες αλλαγές»;
• · Σε πολλές ερωτήσεις της έρευνας διαπιστώνονται συστηματικά σφάλματα μέτρησης που αυξάνουν το βαθμό μεροληπτικών απαντήσεων και οφείλονται στον εσφαλμένο τρόπο διατύπωσης (π.χ. διφορούμενες ή διπλές ερωτήσεις, «καθοδηγούμενες» ερωτήσεις κλπ) και στον ανεπαρκή αριθμό επιλογών απαντήσεων. Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα:
  • ·στην αναβάθμιση του κύρους των ΑΕΙ γενικά
  • · στην αύξηση κονδυλίων για ερευνητικά προγράμματα
  • στην αναβάθμιση της αξίας επιμέρους τίτλων σπουδών
  • · στην ευκολότερη απορρόφηση στην αγορά» κ.λπ.

• • Στις διαφάνειες 17 και 18 η ερώτηση διατυπώνεται ως εξής: «Το Υπ. Παιδείας θα πρέπει να εφαρμόσει τις αλλαγές στην Ανώτατη Εκπαίδευση όποιες και αν είναι οι αντιδράσεις; Δηλαδή κατά την προσωπική σας άποψη το Υπ. Παιδείας θα πρέπει ή όχι να προχωρήσει το διάλογο για την Ανώτατη Εκπαίδευση /τα Δημόσια Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, όποιες και αν είναι οι αντιδράσεις και τα εμπόδια που θα συναντήσει….». Με τον τρόπο που τίθεται η ερώτηση (διφορούμενη ερώτηση) προκαλείται σύγχυση στον ερωτώμενο και τελικά δεν είναι κατανοητό αν κάποιος απαντά στην εφαρμογή των αλλαγών ή στη συνέχιση του διαλόγου, σε αντίθεση με το τι δηλώνει ο τίτλος. Το ίδιο συμβαίνει στην ερώτηση των διαφανειών 20 και 21 «Πόσο ανταποκρίνονται τα Ελληνικά Πανεπιστήμια/ ΤΕΙ στις ανάγκες της αγοράς εργασίας, δηλαδή  πόσο συνδεδεμένα θα λέγατε ότι είναι με την αγορά εργασίας στην Ελλάδα σήμερα». Το ζήτημα της διασύνδεσης, αν και σχετίζεται σε κάποιο βαθμό, δεν ταυτίζεται με την προετοιμασία των υποψηφίων για την αγορά εργασίας, όπως έχει αποδειχτεί από συναφείς έρευνες. Η επεξήγηση στο ερώτημα, μάλλον σύγχυση προκαλεί στον ερωτώμενο, αφού δεν είναι σίγουρο ότι θα απαντήσει στο θέμα της διασύνδεσης των ΑΕΙ / ΤΕΙ με τις επιχειρήσεις ή στην ανταπόκριση των ΑΕΙ / ΤΕΙ στις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Επιπλέον, η ερώτηση διευκολύνει την αναπαραγωγή ενός από τα κυρίαρχα στερεότυπα επιχειρήματα περί «άχρηστων πτυχίων». Θα ήταν πιο «τίμιο» μεθοδολογικά να διερευνηθεί και η δομή-τρόπος λειτουργίας της περίφημης «αγοράς εργασίας», π.χ. θα μπορούσε να τεθεί συμπληρωματικά και η ερώτηση «για την ανεργία των πτυχιούχων ευθύνεται η ελλιπής κατάρτιση που προσφέρουν τα πανεπιστήμια ή η δομή της αγοράς εργασίας;».
  • Αρκετές ερωτήσεις περιέχουν θετικά φορτισμένες λέξεις («έλξη θετικής ερώτησης») συντελώντας στην αύξηση των μεροληπτικών απαντήσεων. Για παράδειγμα, στις διαφάνειες 13 και 14 περιγράφονται «Οφέλη από την εφαρμογή των προτάσεων του Υπ. Παιδείας για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση» και η ερώτηση αναφέρει «Σκεπτόμενοι τον συγκεκριμένο διάλογο και τις προτάσεις του Υπουργείου Παιδείας για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση/ τα Δημόσια Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, εσείς προσωπικά πιστεύετε ότι η εφαρμογή τους τελικά θα συμβάλλει ή όχι  ….

Η μέτρηση προκειμένου να είναι έγκυρη και αξιόπιστη θα έπρεπε είτε να αναφέρεται γενικά στις συνέπειες και να αποτελείται από ουδέτερες διατυπώσεις με χρήση κλιμάκων σημασιακής διαφοροποίησης (π.χ. «συνέπειες ως προς την οργάνωση και λειτουργία»: 1=θα βελτιώσει… 5=θα βλάψει) είτε να συμπληρωθεί με ίσο (εννοείται) αριθμό αρνητικά διατυπωμένων ερωτήσεων (π.χ. «αναβάθμιση περιεχομένου σπουδών – υποβάθμιση περιεχομένου σπουδών»).

Παρόμοια περίπτωση αποτελεί και η ερώτηση στις διαφάνειες 35 και 36 αναφορικά με το κλείσιμο / συγχώνευση Σχολών (…Κάποιοι υποστηρίζουν την άποψη ότι προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα και το επίπεδο σπουδών αλλά και να αναβαθμιστεί η αξία των πτυχίων της χώρας θα πρέπει να υπάρξει το κλείσιμο ορισμένου αριθμού τέτοιων Σχολών ή /και να υπάρξει η συγχώνευση τους …).  Οι συγκεκριμένες ερωτήσεις εμφανίζουν ένα επιπρόσθετο σφάλμα μέτρησης καθώς οι ερωτώμενοι καλούνται να απαντήσουν ταυτόχρονα στα δύο διαφορετικά ζητήματα της συγχώνευσης και της κατάργησης Σχολών (διπλή ερώτηση). Είναι πιθανόν ένας ερωτώμενος να συμφωνεί απόλυτα με τη συγχώνευση Σχολών και να διαφωνεί με την κατάργηση τους.

• • Σε αντιστοιχία με τα παραπάνω, υπάρχουν ερωτήσεις που «εκμαιεύουν» προφανείς απαντήσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ερώτηση στη διαφάνεια 7, στην οποία ο ερωτώμενος φοιτητής ΑΕΙ / ΤΕΙ ερωτάται αν θα ωφεληθεί από ένα «πτυχίο με αντίκρισμα». Το παράξενο είναι ότι το ποσοστό του «θα ωφεληθώ πολύ» δεν αγγίζει το 100%.
  • Ορισμένες «κλειστές» ερωτήσεις περιλαμβάνουν περιορισμένες επιλογές απαντήσεων που δύνανται να οδηγήσουν σε στρέβλωση των απόψεων των ερωτώμενων. Συνεπώς, χρήζουν επιπρόσθετες απαντητικές επιλογές για να οδηγήσουν σε αμερόληπτες μετρήσεις. Για παράδειγμα, στις διαφάνειες 33 και 34 «ΑΕΙ με πολλούς φοιτητές/ εισακτέους και χαμηλότερη ποιότητα ή ΑΕΙ με λιγότερους φοιτητές/ εισακτέους και υψηλότερη ποιότητα; Εσάς προσωπικά ποια άποψη σας εκφράζει καλύτερα….:

- Μάλλον τα ΑΕΙ θα πρέπει να δέχονται πολλούς φοιτητές έστω και αν αυτό επιδρά αρνητικά στην ποιότητα

- Μάλλον τα ΑΕΙ θα πρέπει να δέχονται λιγότερους φοιτητές για να εξασφαλίζουν έτσι υψηλότερη ποιότητα

Ο ερωτώμενος είναι υποχρεωμένος να επιλέξει είτε χαμηλότερης ποιότητας σπουδές για πολλούς είτε υψηλότερης ποιότητας σπουδές για λίγους, στη βάση των αλτρουιστικών ή μη πεποιθήσεών του. Δεν υπάρχει δηλαδή περίπτωση να εξασφαλιστούν υψηλής ποιότητας σπουδές για πολλούς φοιτητές, π.χ. μέσω αύξησης της χρηματοδότησης; Γιατί δεν τέθηκε και αυτή η επιλογή;

• • Ένα επιπρόσθετο ερώτημα που προκύπτει από την εν λόγω έρευνα σχετίζεται με τις αντιφάσεις που παρουσιάζονται στις απαντήσεις των φοιτητών. Πιο συγκεκριμένα, ενώ το 97,4% των φοιτητών ΑΕΙ και το 97% των φοιτητών ΤΕΙ (διαφάνεια 5) υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να γίνουν αλλαγές στο υπάρχον σύστημα Ανώτατης εκπαίδευσης, η πλειοψηφία των φοιτητών ΑΕΙ (53,1%) και ΤΕΙ (51,9%) έχουν καλή-πολύ καλή εντύπωση για τις σπουδές τους (διαφάνεια 22), υποστηρίζουν (Φοιτητές ΑΕΙ: 51,3%, Φοιτητές TEI: 59,5%) ότι η κατάσταση στη σχολή τους σήμερα είναι τόσο καλή ή και καλύτερη από ότι περίμεναν (διαφάνεια 24) και απαντούν (Φοιτητές ΑΕΙ: 71%, Φοιτητές TEI: 55%) ότι θα παρέμεναν φοιτητές / σπουδαστές στο ΑΕΙ / ΤΕΙ που φοιτούν (διαφάνεια 25).
  • Δεν φαίνεται (τουλάχιστον από την παρουσίαση) να υπάρχουν ερωτήσεις καταγραφής «προσδοκιών και αντιδράσεων» αναφορικά με κεντρικά ζητήματα των προτεινόμενων αλλαγών, όπως ενδεικτικά:

- τη σταδιακή μείωση της κρατικής χρηματοδότησης (ήδη ένα σημαντικό μέρος της κρατικής χρηματοδότησης έχει περικοπεί από τους προϋπολογισμούς των Ιδρυμάτων) γεγονός που θα αναγκάσει τα ελληνικά νοικοκυριά να συμμετέχουν στη χρηματοδότηση των Ιδρυμάτων της Ανώτατης Εκπαίδευσης μέσω διδάκτρων

- την ανάπτυξη μηχανισμών «φοιτητικών δανείων», τα οποία προβάλλονται ως «υπηρεσίες υποστήριξης των φοιτητών», ενώ στην πραγματικότητα είναι το ακριβώς αντίθετο: αντανακλούν την ολοένα και αυξανόμενη έλλειψη κρατικής μέριμνας. Τα φοιτητικά δάνεια θα δημιουργήσουν νομοτελειακά μια «υποθηκευμένη» γενιά αποφοίτων. Στις Η.Π.Α., που υπάρχει μακρόχρονη εμπειρία του σχετικού θεσμού, τα αποτελέσματα είναι δραματικά: το 2009, το συνολικό χρέος των Αμερικανών φοιτητών και αποφοίτων ανερχόταν σε 763,4 δισ. USD. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τον Ιούνιο του 2010 το χρέος αυτό εκτοξεύτηκε σε 833 δισ. USD, ποσό το οποίο αντιστοιχεί στο 6% περίπου του Δημόσιου Χρέους των Η.Π.Α.

Οι ανωτέρω επισημάνσεις στηρίζονται, όπως αναφέρθηκε, στη δημοσιευμένη παρουσίαση του Ερευνητικού Έργου. Καθώς το θέμα έχει λάβει διαστάσεις μέσω δημοσιευμάτων σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας, η πανεπιστημιακή κοινότητα βρίσκεται και πάλι αντιμέτωπη με μια σχεδιασμένη επιχείρηση απαξίωσης και κατασυκοφάντησης του έργου που επιτελούν τα ΑΕΙ. Δυστυχώς η κυβέρνηση ακλουθεί πρακτικές που δεν συνάδουν ούτε με τους κανόνες του δημόσιου διαλόγου ούτε, πολύ περισσότερο, με τους «κανόνες της τέχνης και της επιστήμης».

«ΔΙΑΤΡΗΤΗ» Η ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ !

Πριν από λίγες ημέρες αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων η παρουσίαση του Ερευνητικού Προγράμματος «Εθνική Στρατηγική για την Ανώτατη Εκπαίδευση: Το Δημόσιο Πανεπιστήμιο, Το Δημόσιο Τεχνολογικό Ίδρυμα» (http://www.minedu.gov.gr/index.php?option=com_ content&view=article&id=2200:08-02-11-ereyna-koinis-gnomis-gia-tin-anotati-ekpaideysi).
Το εν λόγω Ερευνητικό Έργο, το οποίο διενεργήθηκε από γνωστή εταιρεία δημοσκοπήσεων, αφορά «στην κατανόηση των προσδοκιών και των αντιδράσεων στις νέες προτάσεις του ΥΠΔΒΜΘ για την Ανώτατη Εκπαίδευση, μέσα από τους δρώντες του χώρου σε ποσοτικό επίπεδο».
Η έρευνα αυτή ελέγχεται ως προς τη μεθοδολογία και ενέχει σοβαρά σφάλματα στην οργάνωση και τη διεξαγωγή της που καθιστούν βάσιμα αμφισβητήσιμη την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων της. Πέραν της κριτικής για την επιστημονική επάρκεια της εν λόγω έρευνας εγείρονται ορισμένα πολύ πιο σοβαρά ζητήματα.

Η παρουσίαση της έρευνας από την ιστοσελίδα του Υπουργείου και, κυρίως, από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης -που αναπαράγουν άκριτα τα αυτονόητα της κυβερνητικής επικοινωνιακής πολιτικής και δεν απασχολούνται με ζητήματα εγκυρότητας ερευνητικών «πορισμάτων» τα οποία παρουσιάζουν ως θέσφατα-  κάθε άλλο παρά συμβάλει στη διαύγαση ερωτημάτων σχετικά με την κατάσταση στα ΑΕΙ και τον χαρακτήρα των κοινωνικών προσδοκιών από την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Σε κάθε περίπτωση, δεν οδηγεί στην «κατανόηση των προσδοκιών και των αντιδράσεων στις νέες προτάσεις του ΥΠΔΒΜΘ για την Ανώτατη Εκπαίδευση», όπως ισχυρίζεται το Υπουργείο. Αντίθετα, υπερβαίνει ακόμα και την προώθηση συγκεκριμένων πολιτικών. Πρόκειται για επιχείρηση κατασκευής «συναινέσεων», για πρακτικές διαμόρφωσης συνειδήσεων.

Είναι ιδιαίτερα θλιβερό το γεγονός ότι το Υπουργείο Παιδείας μετέρχεται πρακτικών που δεν αναβαθμίζουν τον δημόσιο διάλογο και αξιοποιεί «πορίσματα ερευνών», που αποτελούν καταφανώς προϊόν εσφαλμένων μεθόδων και ελεγχόμενων επιστημονικά αφετηριακών παραδοχών, για να ποδηγετήσει την κοινή γνώμη

Είναι, εξάλλου, εξαιρετικά ανησυχητικό το γεγονός ότι οι πρακτικές αυτές αποτελούν συστατικό στοιχείο της κυβερνητικής πολιτικής και οργανικό μέρος των προωθούμενων πολιτικών, η υλοποίηση των οποίων φαίνεται να συνδέεται κατ’ εξοχήν με την απαξίωση των ΑΕΙ και των πανεπιστημιακών, τον ευτελισμό των λειτουργιών του στην κοινωνία.

Σε μια εποχή μάλιστα που χειμάζεται η οικονομία, η διεξαγωγή της έρευνας αυτής θέτει ορισμένα κρίσιμα ζητήματα. Το κόστος της έρευνας (59.901 ευρώ σύμφωνα με δημοσιεύματα εφημερίδων) ισοδυναμεί με τις ετήσιες μεικτές αποδοχές δύο επίκουρων καθηγητών ή με τις μεικτές ετήσιες αποδοχές δύο λεκτόρων και δέκα συναδέλφων που εργάζονται υπό το μισθολογικά δουλοκτητικό καθεστώς του Π.Δ. 407/80 ή υπερβαίνει τη χρηματοδότηση δύο μεταπτυχιακών. Κι ακόμα, το κονδύλι των 4.260.000 ευρώ για την «Προβολή έργου του Υπουργείου στα ΜΜΕ» και εκείνο των 9.500.000 ευρώ για το «Σύμβουλο δημοσιότητας» συνιστούν μια απάντηση στο ερώτημα «που πάνε τα λεφτά».

Η αποσιώπηση πολλών ερευνών που διεξήγαγαν τα ίδια τα πανεπιστήμια και το γεγονός ότι δεν ζητήθηκε από δημόσιους ερευνητικούς φορείς η διεξαγωγή της έρευνας αυτής είναι ενδεικτικά των προπαγανδιστικών προσανατολισμών του Υπουργείου. Για μια ακόμα φορά, η πολιτική ηγεσία δεν «εμπιστεύθηκε» τα πανεπιστήμια, οι έρευνες των οποίων ακολουθούν τους κανόνες της τέχνης και της επιστήμης, και προτίμησε τους τυφλοσούρτες της πολιτικής προπαγάνδας και τις τεχνικές της μαζικής κουλτούρας.

ΝΕΟ ΦΟΡΟΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ: ΜΕΙΩΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ!

Το νέο φορονομοσχέδιο της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ επιταχύνει με πρωτοφανή αυταρχικότητα τη διαδικασία αναδιανομής του πλούτου σε βάρος του κόσμου της εργασίας.
Η διαδικασία αυτή - που ξεκίνησε με πρόσχημα και όχημα το μνημόνιο - βρίσκει τη συμπύκνωση και την κορύφωσή της στις διατάξεις του εν λόγω νομοσχεδίου, καθώς από τη μια πλευρά χαρίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στις πολυεθνικές και στις μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας ενώ από την άλλη επιβάλλει ποινές φυλάκισης και ενεργοποιεί τη διαδικασία του αυτοφώρου για τους μικροοφειλέτες!
Βεβαίως, το κυβερνητικό επιχείρημα για την πρωτοφανή σκλήρυνση της φορολογικής νομοθεσίας είναι η καταπολέμηση του υπαρκτού και γιγάντιου προβλήματος της φοροδιαφυγής. Η εκτεταμένη όμως φοροδιαφυγή στην Ελλάδα – που αποτελεί δομικό στοιχείο του ελληνικού καπιταλισμού τις τελευταίες δεκαετίες και κοστίζει πολλά δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο στο δημόσιο ταμείο προς χάριν της ενίσχυσης του κεφαλαίου – δεν είναι «αυτοφυής» αλλά είναι αποτέλεσμα της έλλειψης πολιτικής βούλησης των κυβερνήσεων του δικομματισμού να την αντιμετωπίσουν. Έλλειψη πολιτικής βούλησης χαρακτηρίζει και την τωρινή κυβέρνηση (βλ. περαίωση και διατήρηση ανυπαρξίας «πόθεν έσχες» για αγορά μετοχών και ομολόγων»), η οποία με το παρόν νομοσχέδιο στοχοποιεί τη «μαρίδα» και χαρίζει φόρους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στις μεγάλες επιχειρήσεις και στις πολυεθνικές εταιρείες. Και βεβαίως να τονίσουμε ότι η φοροδιαφυγή δεν είναι αποτέλεσμα της ανυπαρξίας αυστηρών νόμων στα πλαίσια του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου (αυστηρότατοι νόμοι ήδη υπάρχουν) αλλά της μη εφαρμογής τους.
Αναλυτικότερα, το απαράδεκτο φορολογικό νομοσχέδιο προβλέπει:
1) Μείωση της φορολογίας των αδιανέμητων κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων (ΑΕ) από το 24% στο 20%. Μόνο από αυτό το μέτρο το Δημόσιο θα χάσει 300 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με τις προβλέψεις του ίδιου του προϋπολογισμού!
2) Μείωση της φορολογίας των διανεμόμενων κερδών για τις θυγατρικές των πολυεθνικών αλλά και για τις μεγάλες εγχώριες επιχειρήσεις από το 40% στο 20%. Βέβαια, το σχέδιο νόμου αναφέρει ότι θα υπάρχει φορολόγηση των μερισμάτων με 25% (πλέον του 20% των αδιανέμητων). Όμως αυτό το 25% στην πράξη δεν θα εφαρμόζεται, λόγω των απαράδεκτων συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας που έχει υπογράψει η χώρα μας.
3) Αναβολή (για μια ακόμα φορά) του φόρου υπεραξίας επί των χρηματιστηριακών συναλλαγών, ο οποίος υποτίθεται ότι θα ισχύσει από 1-1-2012. Προς το παρόν, για να διασωθούν τα προσχήματα αυξάνεται ό φόρος επί των πωλήσεων μετοχών από το 1,5 τοις χιλίοις στο 2 τοις χιλίοις.

Οι παραπάνω ρυθμίσεις αποτελούν τα σημαντικότερα «δώρα» της κυβέρνησης προς το μεγάλο κεφάλαιο.
Σε ότι αφορά τώρα στην αυταρχικοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας προβλέπονται τα εξής:
4)  Το αδίκημα της φοροδιαφυγής χαρακτηρίζεται διαρκές για μέχρι 20 μήνες από την τέλεση του αδικήματος σε περίπτωση πλημμελήματος και 5 χρόνια για κακούργημα. Η ποινική δίωξη (αυτόφωρο) ασκείται αυτεπάγγελτα και η μηνυτήρια αναφορά υποβάλλεται:
α) Αμέσως μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου στις περιπτώσεις φοροδιαφυγής:
- για οφειλές ΦΠΑ και λοιπών παρακρατούμενων φόρων από 1 ευρώ και έως 75.000 ευρώ, εφόσον ο έλεγχος διενεργήθηκε με εντολή ελέγχου του υπουργού Οικονομικών. Δηλαδή ακόμα και για ένα μόνο ευρώ προβλέπεται η ενεργοποίηση της διαδικασίας του αυτοφώρου!
- Φόρου εισοδήματος άνω των 150.000 ευρώ, εφόσον ο οικονομικός εισαγγελέας παραγγείλει την άμεση άσκηση ποινικής δίωξης.
- ΦΠΑ άνω των 75.000 ευρώ.
- Πλαστών και εικονικών τιμολογίων άνω των 150.000 ευρώ.
- Μη έκδοση άνω των 10 αποδείξεων ή μιας απόδειξης που η αξία της υπερβαίνει τα 500 ευρώ.
β) Μέσα σε ένα μήνα εάν δεν υπάρξει διοικητική επίλυση της διαφοράς για φοροδιαφυγή:
- ΦΠΑ και λοιπών παρακρατούμενων φόρων μέχρι 75.000, αν ο έλεγχος δεν έχει διαταχθεί με εντολή του υπουργού Οικονομικών.
- Πλαστών και εικονικών τιμολογίων έως 150.000 ευρώ.
- Μη έκδοσης αποδείξεων που δεν υπερβαίνουν τις 10 ή μιας απόδειξης που η αξίας της δεν υπερβαίνει τα 500 ευρώ.
5. Η ποινική δίωξη (αυτόφωρο) δεν αρχίζει πριν από την τελεσίδικη κρίση του διοικητικού δικαστηρίου στην προσφυγή που ασκήθηκε σε περιπτώσεις μη υποβολής ή υποβολής ανακριβούς δήλωσης για την αποφυγή:
Φόρου εισοδήματος από 15.000 έως 150.000 ευρώ.
Φόρου εισοδήματος άνω των 150.000 ευρώ εφόσον δεν παραγγέλθηκε η άμεση άσκησης δίωξης από τον οικονομικό εισαγγελέα.
6. Το Αυτόφωρο δεν ενεργοποιείται στις περιπτώσεις μη υποβολής ή υποβολής ανακριβούς δήλωσης για την αποφυγή φόρου εισοδήματος έως 15.000 ευρώ.
7. Η δίωξη δεν θα αρχίζει για καμία από τις περιπτώσεις των αδικημάτων, αν αυτός κατά του οποίου πρόκειται να ασκηθεί η ποινική δίωξη έχει βέβαιη και εκκαθαρισμένη απαίτηση, κατά του Δημοσίου, ποσού ίσου ή μεγαλύτερου από αυτό για το οποίο διώκεται.
8. Ποινή φυλάκισης αντιμετωπίζουν όσοι χρωστούν στο Δημόσιο πάνω από 5.000 ευρώ για διάστημα μεγαλύτερο των 4 μηνών! Πρωτοφανής διάταξη που επιβάλλει ποινές φυλάκισης για ληξιπρόθεσμες οφειλές ακόμα και 5001 ευρώ! Συγκεκριμένα, όποιος δεν καταβάλλει τα βεβαιωμένα στις ΔΟΥ και τα τελωνεία, χρέη, προς το Δημόσιο τιμωρείται με ποινή φυλάκισης:

• Έως ενός έτους για βεβαιωμένη ή ληξιπρόθεσμη οφειλή άνω των 5.000 ευρώ.
• Έξι τουλάχιστον μηνών για χρέος άνω των 10.000 ευρώ.
• Ενός τουλάχιστον έτους, εφόσον το συνολικό χρέος υπερβαίνει τις 50.000 ευρώ.
• Τριών τουλάχιστον ετών για οφειλή άνω των 150.000 ευρώ.

Χρόνος τέλεσης του αδικήματος είναι το χρονικό διάστημα από την παρέλευση των 4 μηνών μέχρι και τη συμπλήρωση χρόνου αντίστοιχου με το 1/3 της κατά περίπτωση προβλεπόμενης προθεσμίας παραγραφής, δηλαδή πριν τη συμπλήρωση 20 μηνών για χρέος μέχρι 150.000 ή 5 ετών για χρέος άνω των 150.000 ευρώ. Η πράξη μπορεί να κριθεί ατιμώρητη, εάν το ποσό οφειλής εξοφληθεί μέχρι την εκδίκαση.
9. Κακουργήματα φοροδιαφυγής: Ποινές κάθειρξης μέχρι και 20 χρόνια από 10 χρόνια που είναι σήμερα για τα κακουργήματα της φοροδιαφυγής, δηλαδή μη καταβολή φόρου εισοδήματος άνω των 150.000 ευρώ και μη απόδοσης ΦΠΑ και λοιπών παρακρατούμενων φόρων άνω των 75.000 ευρώ.
10. Πλημμελήματα φοροδιαφυγής. Η μετατροπή γίνεται με ελάχιστο ποσό ανά ημέρα εξαγοράς τα 20 ευρώ, αντί 3 σήμερα, και ανώτατο ποσό τα 100 ευρώ. Σε περίπτωση δεύτερης ή περαιτέρω υποτροπής, δεν μπορεί να γίνει μετατροπή ή αναστολή εκτέλεσης της ποινής!
11. Προσφυγή στη Δικαιοσύνη: Αυξάνει στο 50% από 25% η προβεβαίωση σε μη διοικητική επίλυση διαφοράς και άσκηση δικαστικής προσφυγής. Η προβεβαίωση μένει στο 25% για πρόστιμα, καθώς προβλέπεται συμβιβασμός στο 1/3. Η αύξηση της προβεβαίωσης στο 50% - σε συνδυασμό με τις πρόσφατες ρυθμίσεις για την, επί της ουσίας, απαγόρευση χορήγησης αναστολών πληρωμής από τα δικαστήρια- συνιστά κατάργηση, επί της ουσίας, του δικαιώματος του πολίτη για δικαστική προστασία. Διότι, ποιος θα μπορεί – εν μέσω μάλιστα της σαρωτικής οικονομικής κρίσης -   να πληρώνει τους μισούς φόρους που του καταλογίζουν οι φορολογικές αρχές, προκειμένου να προσφύγει στα δικαστήρια; Έχουμε δηλαδή να κάνουμε με μια εκχώρηση υπερεξουσιών στους φοροελεγκτές, γεγονός που αναπόφευκτα θα οδηγήσει στην εκτίναξη της διαφθοράς.
Επιπλέον, με άλλες διατάξεις του νομοσχεδίου, προβλέπεται η δυνατότητα να συμψηφίζονται οι απαιτήσεις των ιδιωτών με αυτές του Δημοσίου. Συγκεκριμένα:
12. Συμψηφίζονται οι απαιτήσεις των επιχειρήσεων ή των φυσικών προσώπων με αυτές του Δημοσίου, εφόσον αφορούν απαιτήσεις που έχουν δημιουργηθεί στον στενό δημόσιο τομέα.
Ειδικότερα, μπορούν να συμψηφιστούν απαιτήσεις που αφορούν επιστροφές ή οφειλές ΦΠΑ, Φόρο Εισοδήματος, επιδοτήσεις του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, γεωργικές επιδοτήσεις, αμοιβές για παροχή υπηρεσιών προς το Δημόσιο, αγορές υλικών, αναλώσιμων και προμηθειών του Δημοσίου.
13. Με άλλη διάταξη προβλέπεται η πληρωμή σε δόσεις του ΦΠΑ. Συγκεκριμένα, η καταβολή πλέον μπορεί να γίνεται είτε εφάπαξ είτε τμηματικά με την καταβολή τουλάχιστον του 40% του οφειλόμενου φόρου με την υποβολή της δήλωσης, ενώ το υπόλοιπο καταβάλλεται προσαυξημένο κατά 2% σε δύο μηνιαίες δόσεις, κάθε μία από τις οποίες δεν μπορεί να είναι κάτω των 300 ευρώ.
Επίσης, παρέχεται το δικαίωμα καταβολής του ΦΠΑ σε έξι δόσεις, στις περιπτώσεις ποσών που επέρχεται διοικητική επίλυση της διαφοράς είτε αφορά προσωρινή είτε οριστική πράξη ή σε περίπτωση δικαστικού συμβιβασμού που αφορά οριστική πράξη προσδιορισμού του φόρου.
14. Δημοσιοποιούνται μέσω του Διαδικτύου τα ονόματα των φορολογούμενων που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές άνω των 150.000 ευρώ και δεν τις έχουν πληρώσει επί ένα χρόνο.
15. Σε ότι αφορά τα διαβόητα ληξιπρόθεσμα των 32 δις προβλέπεται ότι: διαχωρίζονται σε εισπράξιμα και ανεπίδεκτα είσπραξης. Ανεπίδεκτες θα θεωρούνται οι οφειλές για τις οποίες έχει εξαντληθεί κάθε είδους ενέργεια εντοπισμού των πηγών αποπληρωμής και αναγκαστικής είσπραξης (με ποιο φορολογικό μηχανισμό όμως θα γίνει αυτό; Με αυτόν που διέλυσε (και) η παρούσα κυβέρνηση;).
Συστήνεται Ειδική Επιτροπή με τη συμμετοχή και ενός μέλους από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, που θα κρίνει τα ανεπίδεκτα είσπραξης, τα οποία δεν διαγράφονται, αλλά παραμένουν εσαεί, για το ενδεχόμενο να υπάρξει δυνατότητα αποπληρωμής τους στο μέλλον λόγω ύπαρξης νέων περιουσιακών στοιχείων.
Τα ανεπίδεκτα καταχωρίζονται σε ειδικά βιβλία, εφόσον προηγηθεί πρόταση που έχει αναρτηθεί στο Διαδίκτυο για 30 ημέρες και περάσουν από την Ειδική Επιτροπή για αξιολόγηση. Αν σε διάστημα 20 ετών διαπιστωθεί η ύπαρξη περιουσιακού στοιχείου καταχωρίζονται ως εισπράξιμα. Στη διάρκεια των 20 ετών δεν χορηγείται φορολογική ενημερότητα στον οφειλέτη και σε συνυπόχρεα πρόσωπα για οποιαδήποτε αιτία, δεσμεύονται οι τραπεζικοί λογαριασμοί και δεν χορηγούνται πιστοποιητικά για μεταβίβαση ή απόκτηση περιουσιακών στοιχείων.
16.Εισάγεται ο θεσμός του οικονομικού εισαγγελέα, ο οποίος θα συνεπικουρείται από τουλάχιστον τρεις αντεισαγγελείς. Το έργο τους θα εποπτεύει και συντονίζει ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Ο νέος θεσμός, υποτίθεται ότι θα εξυπηρετεί, μεταξύ άλλων, και το συντονισμό περισσότερων από 2.000 ανακριτικών υπαλλήλων. Η έδρα του οικονομικού εισαγγελέα θα είναι στο ΣΔΟΕ.
17. Δημιουργούνται υπάλληλοι δύο ταχυτήτων στο Υπουργείο Οικονομικών. Συγκεκριμένα, δημιουργούνται θέσεις ελεγκτών βεβαίωσης και αναγκαστικής είσπραξης εσόδων, που καλύπτονται από υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών και οι οποίοι θα λαμβάνουν ένα επιπλέον «ειδικό επίδομα επίτευξης στόχων». Δηλαδή συνδέονται οι αποδοχές των υπαλλήλων με την «παραγωγικότητά» τους, γεγονός που ανοίγει την πόρτα για την επέκταση της σύνδεσης μισθού και «παραγωγικότητας» σε όλο το Δημόσιο! Απαράδεκτη διάταξη.
18. Δημιουργείται αυτοτελής Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων για την αντιμετώπιση της διαφθοράς των υπαλλήλων και την ποινική και πειθαρχική τους δίωξη. Η ΥΕΥ θα ελέγχει τα «πόθεν έσχες» των υπαλλήλων. Επικοινωνιακά παιχνίδια!
19. Θεσμοθετείται πλέον η μερική χορήγηση του φορολογικού ελέγχου σε ιδιώτες ελεγκτές και ελεγκτικά γραφεία, καθώς το πιστοποιητικό που εκδίδουν με τυχόν φορολογικές παραβάσεις θα αποτελεί «αναπόσπαστο τμήμα των εκθέσεων ελέγχου». Προβλέπεται ακόμα και δίωξή τους για κάθε παράλειψη υποχρεώσεων.
20. Προβλέπεται  η δέσμευση του 50% καταθέσεων για μη απόδοση ΦΠΑ και λοιπών φόρων άνω των 150.000 ευρώ.
21. Καθίσταται υποχρεωτική η κατάθεση σε Δικηγορικό Σύλλογο στοιχείων έγγραφης συμφωνίας περί αμοιβής για παροχή δικηγορικών υπηρεσιών (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, ΑΦΜ κάθε εντολέα, είδος υπηρεσίας, συμφωνηθείσα αμοιβή). Στις συμβατικές αμοιβές υπολογίζεται προκαταβλητέος φόρος 15% και εισπράττεται από το Δικηγορικό Σύλλογο.
22. Απαλλάσσεται από φόρο ακίνητης περιουσίας η Αμερικανική Γεωργική Σχολή. Απαράδεκτη διάταξη, που χαρίζει φόρους σ’ ένα νομικό πρόσωπο, το οποίο λειτουργεί (και) με όρους κερδοσκοπικούς.
23. Θεσπίζεται ειδικό σώμα φορολογικών Διαιτητών. Τη δουλειά δηλαδή που έκαναν μέχρι τώρα οι υπάλληλοι των φορολογικών υπηρεσιών θα την εκτελεί τώρα ένα «ειδικό σώμα». Επικοινωνιακά παιχνίδια άνευ περιεχομένου.
24. Ακόμα, με το άρθρο 42 του νομοσχεδίου προβλέπεται η ίδρυση Ανώνυμης Εταιρείας υπό την επωνυμία «Ελληνικό Α.Ε», η οποία θα έχει στόχο τη διοίκηση, διαχείριση και εκμετάλλευση του ακινήτου, των κτηρίων και εγκαταστάσεων του πρώην Αεροδρομίου, δηλαδή την προώθηση του ξεπουλήματος του χώρου και των ακινήτων που βρίσκονται στις εκτάσεις του πρώην αεροδρομίου του ελληνικού σε ιδιωτικά συμφέροντα, κι όπως διαφαίνεται από τις κινήσεις του κ. Παμπούκη τις τελευταίες μέρες, την "προίκα" αναμένεται να καρπωθούν τα επιχειρηματικά κεφάλαια του Κατάρ.
25. Σύμφωνα με το άρθρο 45 παρ.12 του νέου φορολογικού νομοσχεδίου το Ελληνικό Δημόσιο μπορεί να εξοφλεί παντός είδους υποχρεώσεις, σε εθνικό ή αλλοδαπό νόμισμα, προς όλους τους φορείς του δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα, με τη σύμφωνη γνώμη τους, με έκδοση κρατικών χρεογράφων εντόκων γραμματίων ή ομολόγων ή άλλων τίτλων δανεισμού, στο πλαίσιο του εκάστοτε εκτελούμενου κρατικού Προϋπολογισμού! Αυτό αποτελεί ουσιαστικά ομολογία χρεοκοπίας της χώρας, καθώς το Δημόσιο θα «δύναται» να πληρώνει με χαρτιά, ουσιαστικά άνευ αξίας, τους ιδιώτες προμηθευτές του ή ακόμα και δημόσιους φορείς στους οποίους οφείλει χρηματικά ποσά!
Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση των βασικών διατάξεων του φορονομοσχεδίου να τονίσουμε ότι είναι το δέκατο νομοσχέδιο με φορολογικές διατάξεις, που φέρνει στη Βουλή η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους 14 μήνες! Αποτελεί κυβερνητική ομολογία της χρεοκοπίας της χώρας και της παταγώδους αποτυχίας της εφαρμοζόμενης οικονομικής πολιτικής.
Απέναντι σε αυτή την ακραία νεοφιλελεύθερη φορολογική πολιτική της κυβέρνησης, η οποία «επιδοτεί» τις πολυεθνικές και τις μεγάλες επιχειρήσεις, οφείλουμε να προτάξουμε τη ανάγκη της ριζικής αναμόρφωσης του φορολογικού συστήματος, ώστε από μοχλός «φτωχοποίησης» του ελληνικού λαού να μετατραπεί σε εργαλείο αναδιανομής του πλούτου υπέρ των πολλών. Οφείλουμε να προτάξουμε την αντίσταση και την ανυπακοή μέχρι την προοδευτική ανατροπή