Τα δημοτικά τέλη αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των τακτικών εσόδων του προϋπολογισμού και είναι υψηλότερα από τους ΚΑΠ (Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι). Οι Αθηναίοι καταβάλλουν στο Δήμο περισσότερα χρήματα απ’ όσα δίνει ο κρατικός προϋπολογισμός.
Βέβαια, είναι πιθανόν μέσα από την ισοπέδωση των εισοδημάτων να δούμε μαζικά φαινόμενα αδυναμίας καταβολής των δημοτικών τελών. Έχουμε ήδη πολλά κρούσματα αδυναμίας πληρωμής σε διάφορους τομείς. Για παράδειγμα σε 1 χρόνο αυξήθηκαν κατά 35% οι απλήρωτοι λογαριασμοί της ΔΕΗ. Θεωρούμε ότι ο τρόπος που ετοιμάζονται δήμοι και κυβέρνηση να επιβάλουν, στην καθημερινή σχέση του πολίτη με το κράτος, τη δημοτική φορολογική ενημέρωση, δεν θα λύσει κανένα πρόβλημα, αντίθετα θα μεγαλώσει την κρίση στις σχέσεις δημότη – θεσμού και την ανυποληψία των δήμων, που μεταβάλλονται σ’ ένα ακόμα φορομπηχτικό μηχανισμό. Η πληρωμή των υποχρεώσεων προς τον Δήμο είναι ευθεία συνάρτηση της οικονομικής κατάστασης των δημοτών. Καλούμε τη δημοτική αρχή να μην εφαρμόσει ένα τέτοιο μέτρο σε βάρος των οικονομικά και κοινωνικά πληττόμενων.
Στην προεκλογική περίοδο είχαμε αναφέρει ότι το Μνημόνιο φέρνει την ισοπέδωση στην κοινωνία, ότι ο Καλλικράτης θα επιβάλει τον οικονομικό μαρασμό, τη μείωση και την κατάργηση ουσιαστικά του έργου κάθε φορέα αυτοδιοίκησης. Κατηγορηθήκαμε ότι είμαστε υπερβολικοί, ότι δεν βλέπουμε ενδεχομένως “θετικές” πλευρές και τη δυνατότητα, μέσα από μια συνετή διαχείριση, εξόδου της χώρας από την κρίση. Βλέπουμε ότι, ακόμα κι εμείς, διαψευστήκαμε. Δεν έχουμε να κάνουμε καν με επαχθείς όρους πληρωμής χρέους. Πρόκειται για την εκποίηση της χώρας και δεν δικαιούται κανείς να στρουθοκαμηλίζει. Είναι ανάγκη να ξεδιπλωθούν μαζικές κοινωνικές αντιστάσεις σε όλα όσα επιχειρούν να μας επιβάλουν.
Ο Δήμος Αθηναίων δεν πρέπει να συναινέσει σε μια τέτοια πολιτική ή να ακολουθήσει τακτική Πόντιου Πιλάτου. Πρέπει να πάρει θέση γιατί είναι θεσμός του λαού της Αθήνας και όχι κυβερνητικός εντολοδόχος. Πολύ περισσότερο δεν είναι εντολοδόχος της τρόϊκας. Η παρουσία της στο Δήμο είναι απαράδεκτη και αντισυνταγματική. Ο Δήμος πρέπει να βρεθεί στο ίδιο πεζοδρόμιο με τους δοκιμαζόμενους πολίτες της Αθήνας για την κατάργηση των άδικων μέτρων λιτότητας και φτώχειας στη πόλη, και να διεκδικήσει πόρους για κοινωνικά έργα και υπηρεσίες υπέρ της μεγάλης πλειοψηφίας των δημοτών.
Η εισήγηση της διοίκησης για τα τέλη λέει : τώρα αναλάβαμε, βρισκόμαστε σε πυκνό σκοτάδι δώστε μας χρόνο να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Καταθέτουμε ένα δείγμα των προθεσεών μας προς συζήτηση. Κατ’ αρχήν, δεχόμαστε καλόπιστα τις προθέσεις του αντιδημάρχου Οικονομικών να αλλάξει τη σημερινή πραγματικότητα, αλλά επισημαίνουμε ότι δεν φτάνουν οι καλές προθέσεις. Ενδιαφέρουν οι πολιτικές, που δεν είναι απεριόριστες αλλά μόνο δύο : από τη μια είναι η επιλογή της λιτότητας και της διαχείρισης της φτώχειας και από την άλλη η επιλογή της αντιμετώπισης της κρίσης με διεκδικήσεις πόρων και με βάση τις αρχές της κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης. Αυτό σημαίνει μεταφορά των οικονομικών βαρών σε αυτούς που τα προηγούμενα χρόνια καρπώθηκαν το μεγαλύτερο μέρος της αλόγιστης και μη κοινωφελούς ανάπτυξης της πόλης.
Παρατηρήσεις επί των δημοτικών τελών
1. Η Ανοιχτή Πόλη, όπως έχει τοποθετηθεί και από την προηγούμενη τετραετία, δεν είναι κατά της ύπαρξης δημοτικών τελών, με δύο, όμως, προϋποθέσεις
α. ότι τα τέλη είναι πράγματι ανταποδοτικά και β. ότι έχουν αναδιανεμητικό χαρακτήρα.
2. Τα τέλη πρέπει να συνδέονται και να αποτελούν μοχλό διαμόρφωσης επιλογών και κατευθύνσεων για το τι πόλη θέλουμε. Άρα, έχουν άμεση σχέση με την ποιότητα ζωής στη πόλη και θα έπρεπε οι δύο επιτροπές οικονομικών και ποιότητας ζωής να διαμορφώσουν μια κοινή πολιτική στρατηγική για την πόλη.
Για παράδειγμα: θέλουμε να αντλούμε έσοδα από την πολιτική ανάπτυξης των τραπεζοκαθισμάτων, στερώντας από τους δημότες ζωτικό δημόσιο χώρο, ή θέλουμε έσοδα από την ανάπτυξη νέων υπηρεσιών του δήμου, που αφορούν σε παρεμβάσεις αειφόρου και κοινωνικής ανάπτυξης στο σύνολο ή σε τμήματα της πόλης και μπορούν να δημιουργήσουν υπεραξία και αντίστοιχα έσοδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου